Дар шароити кунунӣ, ки ҳама гуна иттилоъ мавқеъ ва қимати хосро дорост, мутахассисони соҳаҳои гуногун истифода аз техникаю технологияи электрониро ҷиҳати расидан ба ҳадаф хеле муҳим мешуморанд. Техникаи муосир имкон медиҳад, ки коркарди босифати иттилоъ бо суръати баланд анҷом ёфта, ба ин васила муштариён ба ахбори лозим дар кўтоҳмуддат даст ёбанд. Табиист, ки Китобхона чун маркази муҳими иттилоотрасонӣ аз ин раванд наметавонад дар канор бошад, пас он ҳадафу самтҳои фаъолияташро бо талаботи ҷомеъаи иттилоотӣ созгор менамояд. Гузариш аз шеваҳои анъанавии иттилоотрасонӣ ба усулҳои муосири автоматикунонии фаъолият барои Китобхона ногузир аст. Алалхусус баробари китобҳои чопӣ арзи вуҷуд кардани Китобхонаи электронӣ тағироти куллӣ дар самти хизматрасонӣ ба хонанда ворид намуд. Пешрафти босуръати технологияи муосир-алоқаи мобилӣ, телекоммуникатсия, компютер ва ғайра баробари иқтисоду иҷтимоъ маҳаки рушди иттилоотрасонӣ низ гардиданд.
Ин китоб арзиши баланди тарбиявӣ дошта,паҳлӯҳои гунонгуни ҳайёти иҷтимоӣ, фарҳангӣ ва ахлоқии мардумро зери пӯшиши омӯзаҳои имонии худ қарор додааст ва ба муносибати Соли бузургдошти Имоми Аъзам (р.ҳ.) ба дӯстдорони арзишҳои тамаддуни исломӣ ва пайравони мактаб ва андешаҳои ин бузургмарди таърих тақдим мегардад.
Ин китоби <<Мухтасару-л-виқоя >>- и маъруф аст, ки аз ҷониби Муҳаммадшарифи Бухорӣ дар қарни XVII ба забони форисӣ ба риштаи назм кашида шудааст. Дар он тамоми масъалаҳои фиқҳӣ ба ғарази таълимӣ аз нигоҳи мазҳаби ҳанафӣ мухтасар баён гардидааст. Китоб барои толибилмон ва доираи васеи хонандагон пешкаш мегардад.
<<Авроди фатҳия>>-и Мирсайид Алии Ҳамадонӣ рисолаест, ки дар маросими номгузорӣ ба ҷо оварда мешавад.
Бедор намудани завқи кӯдак ба ёдгирӣ ва иҷро ба воситаи машқҳои шавқовари омӯзишӣ. Кӯмак ба кӯдак дар фаҳми возеъ ва бидуни хастагӣ бо машқҳои савтии судбахт. Парвариши қобилияти кӯдак барои хондан ва навиштан. Имкон фароҳам овардан ба кӯдак барои ҳаловат бурдан аз ёдгирӣ бо ёрии машқҳои сода.
Гулчеҳра Баккоева ҳунарпешаест,ки аз рузи таъсиси нахустин театри касбии тоҷик то охир дар он содиқона хизмат кардааст.Ӯ яке аз поягузори дастаи ҳунарии ин театр, офарандаи як силсила саҳнаи хотирнишин хусусан модарон дар театр ва намояндаи барҷастаи реализм дар ин соҳа мебошад. Рисола ба садсолаги зодрузи ҳунарпешаи тоҷик бахшида шудааст.
Тавре,ки маълум аст, имрӯз китобҳои дарсӣ доир ба мазмуни "Таърихи муносибатҳои байналхалқӣ" ба забони тоҷикӣ камёбанд ва ё тамоман вуҷуд надоранд. Ин ҳол зарурати ба нашр расондани ин китобро ба миён гузошт, то мушкилоти донишҷӯён ва хоҳишмандони омӯзиши таърихи муносибатҳои байналмилалии ин давраро сабуктар созад ва алоқамандон битавонанд паҳлӯҳои гуногуни муносибатҳои байналмилалиро мавриди таҳлилу арзёби қарор бидиҳанд ва гузашта дарсу ибрат барои ояндагон бошад, то ҷомеаи ҷаҳонӣ ба қадри имкон худро аз низоъҳо ва ҷанги фалокатбор эмин биборад.
Ин китобҳо (асарҳо) аҳамияти илмӣ -фалсафӣ дошта, доир ба тарзу услуби таълиму тарбия ва тадриси илмҳои тиб, кимиё, нуҷум ва фалсафаи исломӣ дар мадориси мамолики Шарқи мусулмон маълумот медиҳанд.
Таҳия ва дастрас намудани маводи рӯзномаю маҷаллаҳо, ки дар атрофи масъалаҳои гуногуни сохтмони забон, аз ҷумла табдили алифбо, муайян кардани самтҳои асосии ташаккул ва рушди истилоҳот, такмил ва таҳрири қоидаҳои асосии имло дар робита ба тағйир ва вежагиҳои вазъи амалкарди забони адабӣ, муойина ва баррасии сифати забони матбуоти давр дар заминаи меъёрҳои ҷорӣ ва собити забон, баҳс мекунанд, кори хайре хоҳад шуд барои сарҷамъ намудани маводи забоншиносии тоҷик. Дар ин маҷмӯа мараттибону таҳиягарон кӯшиш намудаанд, ки маводи баҳси атрофи масоили ҳусни калом (ҳусни сухан, маданияти нутқ ё ба чоп расонанд, то ки алоқамандон аз он баҳра бардоранд. Ҷилди 3-юми ин силсила аз ду китоб иборат буда, аз рӯи дарбаргирии солҳои (1950-1970) гуруҳбандӣ шуда, баҳсҳои ҷилибро дар масоили зикршуда дарбар мегиранд.
Эҳтиёҷи донишҷӯёнро ба назар гирифта, дар асоси таҷрибаи чандинсола ва маводи мавҷуда аз синтаксиси забони тоҷикӣ ин васоити таълимро чун дастури ёрирасон барои шогирдон таълиф намудем. Агар васоити мазкур дар омӯзиш ва аз худ кардани ин қисмати забоншиносӣ ба эҳтиёҷмандон ёрӣ расонад ва онҳо баҳраманд шаванд, худро хушбахт мешуморам.