Китобхонаи миллии электронии Тоҷикистон

Дар шароити кунунӣ, ки ҳама гуна иттилоъ мавқеъ ва қимати хосро дорост, мутахассисони соҳаҳои гуногун истифода аз техникаю технологияи электрониро ҷиҳати расидан ба ҳадаф хеле муҳим мешуморанд. Техникаи муосир имкон медиҳад, ки коркарди босифати иттилоъ бо суръати баланд анҷом ёфта, ба ин васила муштариён ба ахбори лозим дар кўтоҳмуддат даст ёбанд. Табиист, ки Китобхона чун маркази муҳими иттилоотрасонӣ аз ин раванд наметавонад дар канор бошад, пас он ҳадафу самтҳои фаъолияташро бо талаботи ҷомеъаи иттилоотӣ созгор менамояд. Гузариш аз шеваҳои анъанавии иттилоотрасонӣ ба усулҳои муосири автоматикунонии фаъолият барои Китобхона ногузир аст. Алалхусус баробари китобҳои чопӣ арзи вуҷуд кардани Китобхонаи электронӣ тағироти куллӣ дар самти хизматрасонӣ ба хонанда ворид намуд. Пешрафти босуръати технологияи муосир-алоқаи мобилӣ, телекоммуникатсия, компютер ва ғайра баробари иқтисоду иҷтимоъ маҳаки рушди иттилоотрасонӣ низ гардиданд.

Муфассал

Мунтахаби ашъор

Гулчини ашъоре, ки дар даст доред, ба ифтихори 80-солагии зодрӯзи шоири нозукхаёл ва барӯманди мо шодравон Мастон Шералӣ ба зевари табъ ороста гардидааст. Умед дорем, ки ин армуғон писанди хотирамон хаҳад шуд.

Муфассал »

Ҳуқуқи тиҷоратӣ. Маҷмааи дастури таълим

Маҷмааи дастури таълим дар асоси талаботи стандарти давлатии маълумоти олии касбӣ барои донишҷӯёни ихтисосои ҳуқуқшиносӣ,тахассуси ҳуқуқи тиҷоратӣ пешбинӣ ва тайёр карда шудааст.Дар асоси талаботҳои қонунгузории ҷорӣ,бо ба ҳам алоқамандии танзими хусусӣ-ҳуқуқӣ ва оммавӣ -ҳуқуқӣ масъалаҳои муҳими фаъоляти тиҷоратӣ барасӣ шудааст. Барои донишҷӯён, аспирантон ,унвонҷӯён, омӯзгорони факултаҳои ҳуқуқшиносӣ, аз ҷумла иқтисодӣ, инчунин, барои кормандони мақомоти давлат, роҳбарони ташкилотҳои тиҷоратӣ, соҳибкорон.

Муфассал »

Гулхани сабз

Осори мансури Сипеҳр Абуабдуллоҳи Ҳасанзод зиндаги номаи печухамдори ахтарони илму адаб ва фархангӣ гузаштаву муосири форс-тоҷикро бо паҳлуҳои ибратбин мекушояд. Забон ва ҳусни баёнаш фарогири ибороти рехтаи халкӣ аст. «Гулхани сабз»-и у хонандаро сари андеша ва фалсафаи ҳаёту мамоти инсонҳо ҷазб медорад.

Муфассал »

Навгониҳо

Маснавии маънавӣ. Ҷилди дуввум

"Маснави маънавӣ" аз бузургтарин шоҳкори адабиёти форсии тоҷикӣ буда, ба қалами муъҷизаосои Мавлоно Ҷалолуддини Балхии Румӣ (1207-1273) тааллуқ дорад. Асар ба масъалаҳои гуногуни ирфонӣ, фалсафӣ ва ахлоқӣ бахшида шуда, аз зиндагонии гузарони одамон ҳикоят мекунаду маърифатомӯз аст. "Маснавии маънавӣ" аз шаш дафтар иборат мебошад. Дафтари аввали ин асарро соли 2007 Муассисаи нашриявии "Ирфон" ба шакли китоби алоҳида мунташир намуна буд. Инак дафтари дуввуми он пешкаши хонандагони гиромӣ мегардад.

Муфассал »

Асосҳои техникаи компютерӣ

Китоб манбаи донишу маърифат аст, аз он баҳрабар шавед ва эҳтиёт намоед. Кушиш намоед, ки соли хониши оянда ҳам ин китоб бо намуди аслиаш дастури додару хохарчахоятон гардад ва ба онхо хам хизмат кунад.

Муфассал »

Ғуломон.Қисми якӯм

Устод Садриддин Аӣнӣ дар таърихи адабиёти муосири тоҷик ҳамчун шоири бузург, нависандаи забардаст, рӯзноманигор, забоншиноси варзида ва олими намоён маълуму машҳур буда, аз барҷастатарин шахсияти фарҳангии халқи тоҷик ва асосгузори адабиёти муосири тоҷик шинохтаву эътироф гардидааст. Садриддин Аӣнӣ 15-уми апрели соли 1878 дар яке аз деҳаҳои хушманзараи Соктареи тумани Ғиждувони аморати Бухоро таваллуд ёфтаааст. Гузаштагони Аӣнӣ аз аҳли кишоварзон будаанд. Аз сабаби сахтии рӯзгор ба касбҳои бофандагиву сангиосиётарошӣ низ машгул будаанд. Устод Аӣнӣ муаллифи асарҳои зиёди насрӣ мебошад. Яке аз асарҳое, ки дар эҷодиёти Аӣнӣ ҳам аз ҷиҳати ҳаҷм ва ҳам аз нигоҳи мазмуну мундариҷа мавқеи муҳимро ишгол менамояд, ин романи «Ғуломон» мебошад. Романи «Ғуломон» аз панҷ қисм иборат буда, ҳаёти зиёда аз 100-солаи сиёсиву иҷтимоӣ ва иқтисодии мардуми меҳнаткаши Осиёи Миёна ва манзараҳои ғуломфурӯшии ибтидои асри Х1Х-ро инъикос менамояд. Қаҳрамонони марказии асар, аксаран, ғуломон ва насли онҳо ба шумор мераванд.

Муфассал »

Оммавӣ

Силсила

Шоири ҷавон Баҳром Фирӯз дар ин китоби нави худ ҳамчун силсиладори дирӯзиён ва фардоиён, ҳалқаи пайванди аҷдодон ва авлодон шеърҳое фароҳам кардааст, ки аз меҳру вафо, сидқу сафо саршоранд. Шоир афкори кӯҳна ва нав, дирӯз ва имрӯзро бо назари тозае менигарад ва аз баландии онҳо ба фардо назар мекунад, то ки оҳанги силсилаҷунбони даврҳоро дарёбад ва ба дӯстон расонад.

Муфассал »

Иттилоъ ва махсусияти он

Дар воситаи таълимии мазкур дар бораи иттилоъ ҳамчун объекти фаъоляти журналист сухан меравад. Муаллиф роҷеъ ба истилоҳи иттилоъ, дарёфту истифодаи он, сарчашмаҳо ва тафтиши иттилоъ, жанрҳои хабарӣ маълумоти мухтасару зарурӣ медиҳад. Воситаи таълим барои донишҷӯёни факултету шуъбаҳои журналистика пешбинӣ шудааст.

Муфассал »

Шинохт ва ёдгирӣ ҳайвонот

Бедор намудани завқи кӯдак ба ёдгирӣ ва иҷро ба воситаи машқҳои шавқовари омӯзишӣ. Кӯмак ба кӯдак дар фаҳми возеъ ва бидуни хастагӣ бо машқҳои савтии судбахт. Парвариши қобилияти кӯдак барои хондан ва навиштан. Имкон фароҳам овардан ба кӯдак барои ҳаловат бурдан аз ёдгирӣ бо ёрии машқҳои сода.

Муфассал »

Чӣ хонем?