Дар шароити кунунӣ, ки ҳама гуна иттилоъ мавқеъ ва қимати хосро дорост, мутахассисони соҳаҳои гуногун истифода аз техникаю технологияи электрониро ҷиҳати расидан ба ҳадаф хеле муҳим мешуморанд. Техникаи муосир имкон медиҳад, ки коркарди босифати иттилоъ бо суръати баланд анҷом ёфта, ба ин васила муштариён ба ахбори лозим дар кўтоҳмуддат даст ёбанд. Табиист, ки Китобхона чун маркази муҳими иттилоотрасонӣ аз ин раванд наметавонад дар канор бошад, пас он ҳадафу самтҳои фаъолияташро бо талаботи ҷомеъаи иттилоотӣ созгор менамояд. Гузариш аз шеваҳои анъанавии иттилоотрасонӣ ба усулҳои муосири автоматикунонии фаъолият барои Китобхона ногузир аст. Алалхусус баробари китобҳои чопӣ арзи вуҷуд кардани Китобхонаи электронӣ тағироти куллӣ дар самти хизматрасонӣ ба хонанда ворид намуд. Пешрафти босуръати технологияи муосир-алоқаи мобилӣ, телекоммуникатсия, компютер ва ғайра баробари иқтисоду иҷтимоъ маҳаки рушди иттилоотрасонӣ низ гардиданд.
Зода ва парвардаи Ганҷаи Озарбойҷон Низомии Ганавӣ аз бузургтарин устодони каломи бадеъи форсӣ-тоҷикӣ ба шумор рафта, «Хамса»-и дилписанду бегазанди ӯ аз шоҳкорҳои фарҳанги дунё эътироф гардидааст. Шоир бо ин шоҳасар мактаби адабии «Хамса»сароиро дар адабиётамон поя гузоштааст, ки баъд аз он дар пайравии ин асар ва достонҳои алоҳидаи он дар адабиёти Шарқ асарҳои зиёде офарида шудаанд. Дар Тоҷикистон «Хамса» ё достонҳои алоҳидаи он борҳо ба нашр расидааст. Инак, нашри тозаи ин асар дар се ҷилд бо тасҳеҳи нав пешкаши хонанда мегардад.
Ин рисолаи махсус барои муаллимони адабиёти тоҷик ва донишҷӯёни филолог, ки барои такмили донишашон аз адабиётшиносӣ бар замми программаи дарс ба омӯхтани материали иловаги ҳавас доранд,таълиф гардидааст. Воқеан ҳарчанд хондаву шунидани ғазал гуворо бошад ҳам, тахлили мӯҳтавиён, дарёфти нишонаҳои хоси ҳар ғазал ва барасии қонуниятҳои он душвор аст.
Дар китоби "Бақои зиндагӣ" шеърҳои омӯзгор ва марди шеърдӯст Муҳиддин Халифа ҷой доранд, ки аз муҳаббати ба сухан доштаи ӯ ҳарф мегӯянд. Умед аст, ки ин китоб ба дилҳо роҳ меёбад ва хонандаи худро пайдо мекунад
Ин маҷмӯа дар воҷеъ гузидаест аз мақолот ва навиштаҳои муаллиф дар масоили фалсафаи таърих ва таърихнигории муосир. Матолиби он барои муҳаққон, муаррихон, донишҷуёни риштаҳои таърих, сиёсатшиносӣ ва ҷомеашиносӣ муфид аст.
"Маснави маънавӣ" аз бузургтарин шоҳкори адабиёти форсии тоҷикӣ буда, ба қалами муъҷизаосои Мавлоно Ҷалолуддини Балхии Румӣ (1207-1273) тааллуқ дорад. Асар ба масъалаҳои гуногуни ирфонӣ, фалсафӣ ва ахлоқӣ бахшида шуда, аз зиндагонии гузарони одамон ҳикоят мекунаду маърифатомӯз аст. "Маснавии маънавӣ" аз шаш дафтар иборат мебошад. Дафтари аввали ин асарро соли 2007 Муассисаи нашриявии "Ирфон" ба шакли китоби алоҳида мунташир намуна буд. Инак дафтари дуввуми он пешкаши хонандагони гиромӣ мегардад.
Ашъори “Боғи мурод”-и Алимуҳаммад Муродӣ реша бар назми ҳазорсолаи классикӣ ва осори шифоҳии халқи тоҷик дошта, маҳсули мушоҳидаҳои бардавом ва заҳмати пайвастаи эҷодӣ мебошад. Тору пуди ашъораш хеле нозук ва вусъати андешаҳояш хотирмон аст, ки инро баъди мутолиаи ин китоби тозаэҷодаш хубтар эҳсос хоҳед кард.
Дар китоби дарсӣ масъалаҳои умумии такомул ва экологияи физиологияи растанӣ аз қабили самтҳои такомули функсияи растанӣ, такомули механизмҳои ғизогирии фототрофӣ ва нафаскашии аэробӣ, таркиби кимиёвии растанӣ, аҳамияти ҳодисаҳои даврӣ дар ҳаёти растанӣ ва ғайраҳо, маълумот дода мешавад.
Аз бозе , ки ман ба даст қалам гирифтам ба қатори нависандагони советӣ даромадаам, ният доштам, ки хотирот ва ёдоштҳои худро таҳрир намуда, ба хонандагон, хусусан ба бачагон ва ҷавонон,пешкаш намоям. Азбаски ёдоштҳоям ба бештарини роман, повест, очерк ва ҳикояҳои таърихиам ба сифати материалҳои асосӣ хизмат кардаанд,мумкин аст дар инҳо ҷоҳои фоидабарӣ барои ҷавонон бисёр ёфт шаванд.
Агар инсон тафаккури худро ба самти дуруст тағйир дода тавонад, дар он сурат рушду тараққӣ хоҳад кард. Одатан, инсонро танҳо ба он хотир ҳурмату эҳтиром менамоянд, ки ӯ воқеан рушду инкишофи ҳамаҷонибаи худро анҷом дода тавонистааст. Ага инсон ҳамаҷониба камол наёфта бошад, обрӯю эътибораш коста мегардад. Ба китоб ба саволҳои зиёд ҷавоб гуфта шуда, ҳамчунин саргузаштҳои ҷолиби одамон оварда шудаанд. Қариб ҳамаи мисолҳои дар китоб овардашуда хусусияти мусбат ва амалишаванда доранд, зеро ангезаҳои манфӣ бе ин ҳам хеле зиёданд ва дар ҳаёти ҳамарӯзаи мо кофӣ мебошанд.