Дар шароити кунунӣ, ки ҳама гуна иттилоъ мавқеъ ва қимати хосро дорост, мутахассисони соҳаҳои гуногун истифода аз техникаю технологияи электрониро ҷиҳати расидан ба ҳадаф хеле муҳим мешуморанд. Техникаи муосир имкон медиҳад, ки коркарди босифати иттилоъ бо суръати баланд анҷом ёфта, ба ин васила муштариён ба ахбори лозим дар кўтоҳмуддат даст ёбанд. Табиист, ки Китобхона чун маркази муҳими иттилоотрасонӣ аз ин раванд наметавонад дар канор бошад, пас он ҳадафу самтҳои фаъолияташро бо талаботи ҷомеъаи иттилоотӣ созгор менамояд. Гузариш аз шеваҳои анъанавии иттилоотрасонӣ ба усулҳои муосири автоматикунонии фаъолият барои Китобхона ногузир аст. Алалхусус баробари китобҳои чопӣ арзи вуҷуд кардани Китобхонаи электронӣ тағироти куллӣ дар самти хизматрасонӣ ба хонанда ворид намуд. Пешрафти босуръати технологияи муосир-алоқаи мобилӣ, телекоммуникатсия, компютер ва ғайра баробари иқтисоду иҷтимоъ маҳаки рушди иттилоотрасонӣ низ гардиданд.
Педагогикаи фарҳанг дар ҳамбастагӣ бо сойири илмҳо матавонад он арзишҳои фарҳангии таълиму тарбиятро ҳаматарафа биомӯзад,раванди рушди маънавии шахсиятро дар пояи омӯхтани меъёрҳои иҷтимоӣ,арзишҳо, таҷрибаи мардумӣ ва фарҳанги он баррасӣ намояд.Танҳо ба эътибор гирифтани ин омилҳо имкон медиҳад,ки раванди рушду нумӯи фарҳанг танзим гардад ва фарҳангшиносӣ ба унвони илми тозатаъсис дар фазои илмиву фарҳангӣ ва педагогии кишварамон густариш ёбад. Китоб барои мутахассисони соҳаи педагогика ва фарҳангшиносӣ пешноҳод мегардад.
Халқи меҳнаткаши гӯшаву канори империяи Россия ва одамони пешқадами онҳо дар шароити режими мустамликавии подшоҳӣ ҳамеша кӯшиш мекарданд, ки бо халқи Рус дар муносибати наздики дӯстона бошанд, ба маданияти пешқадами он шавқу ҳаваси баланд доштанд.
Дар феҳрасти мазкур оиди навъҳои гуногуни зироатҳои кишоварзӣ, ки дар шароити иклими кишвар ва дар ҳудуди ҷумҳурии Тоҷикистон ба кишт иҷозат дода шудаанд (навъҳои санҷидашуда ва минтақабоб кардашуда), инчунин дар хусуси навъ ва пайванду дурагаҳои зироатҳои кишоварзие, ки барои парвариш дар ҳудуди ҷумҳурии Тоҷикистон, вале бе ҳифз иҷозат дода шудаанд (навъҳои гибридӣ), маълумотҳои муфид гирд оварда шудаанд. Тавсияҳои овардашуда алалхусус, барои сокинону деҳқонони вилояти Хатлон ва кишоварзони ноҳияҳои минтақаи Кулобу дигар манотиқи ҷумҳурии Тоҷикистон кумаки амалиро дар баланд бардоштани ҳосилнокии зироатҳои кишоварзӣ расонида метавонад. Нашри дастури мазкур дар асоси иҷроиши Лоиҳаи паст намудани сатҳи камбизоатӣ дар ҷумёурии Тоҷикистон бо маблағгузории Иттиҳоди Аврупо ва иҷроиши он аз тарафи Ташкилоти Байналмиллалии Ғайриҳукуматии ОКСФАМ – и давлати Бритониёи Кабир дар ҳамкори бо ташкилити маҳаллии «Ҳамкорӣ Баҳри Тараққиёт» амалӣ гаштааст
"Ваҳдатовар"маҷмӯаест аз боби рӯзгор ва пайкори Сардори давлат Э Раҳмон. Ёди рӯзҳои пурталотум, оғози фаъолияти меҳнатии Президенти Тоҷикистон ба сифати роҳбари кишвари тоҷикон ва нақши арзандаи эшон дар боби сулҳоварӣ ва эъмори ваҳдат дар Тоҷикистон. Итминон аст, ки ин маҷмӯа ҳаводорони хешро дармеёбад.
Мавқеи ҷуғрофӣ. Ҷумҳурии Тоҷикистон бо масоҳати 142,6 ҳазор км 2 дар байни 36040 ва 41014 арзи шимолӣ, 67031 ва 75014 тӯли шарқӣ дар Осиёи Марказӣ воқеъ гардидааст. Қаламрави Тоҷикистон аз шарқ ба ғарб ба масофаи 700 км ва аз ҷануб ба шимол 500 км тӯл кашида, бо кишварҳои Афғонистон (1030 км), Ӯзбекистон (910 км), Чин (430 км), Қирғизистон (630 км) ҳамсарҳад мебошад.
Мавлоно Абдураҳмони Мушфиқӣ, ки бо номи Мулло Мушфиқӣ низ дар байни мардум машҳур аст, аз шоирони бузурги халқи тоҷик буда, махсусан дар инкишофу такомули ғазал, ҳаҷву мутоиба ва ҳазл мақоми хосе дорад. Ӯ дар шаҳри Бухоро соли 947 ҳиҷрӣ (1525 мелодӣ) дар оилаи камбағале таваллуд ёфтааст.Ватани аслии Мушфиқӣ Марв буда, падару бобояш баъдтар ба Бухоро омада, муқимӣ мешаванд. Аз ин рӯ, Абдураҳмон дар бисёр мавридҳо аз Марв будани худро ба хотир овардааст. Падари шоир аз мардуми миёнаҳоли шаҳр буда барои тарбияи фарзанд кӯшиши зиёде кардааст. Вале, мутаассифона, ӯ хеле барвақт вафот мекунад. Муддате нагузашта модари Абдураҳмон Мушфиқӣ ҳам аз олам чашм мепӯшад ва Абдураҳмон Мушфиқӣ дар хурдсолӣ бепарастор мемонад: Бо падар хурсанд будам,бевафоӣ кард умр, Меҳр бар модар ниҳодам,ёфт модар ҳам вафот.
Дар китоби таълимии мазкур таърихи мухтасари экология, пайдоиш ва инкишофи Замин, ташаккулёби сохторхои Замин ва биосфера, омилхои экологи ва конуниятхои таъсири онхо ба организмхои зинда, мухитхои асосии Хаётй, шакли хаётии организмхо, ритмхои биологи, сохтор ва таркиби популятсия, биосенозхо, системахои экологи, таъсири фаъолият ва хочагидории одам ба табиат ва чузъхои биосфера, сарчашмахои олудакунандаи мухити атроф ва роххои бартараф кардани онхо, таъсири мунокишахои харби ба мухити атроф, экологияи шахрхои хозиразамон ва чорабинихои хифзи саломатии шахрвандон дар асоси ахборотхои илмии кунунии сохаи экологи гирд оварда туда тахлил шудаанд.
Дар мавриди рузгору осори яке аз бузургтарин суханварон ва мутафаккирони адаби форсии тоники Мавлоно Абдурахмони Чомй сухан бисёр рафтааст. Мухаккикон бархак, уро дар радифи бузургтарин суханварони олам гузошта, баъзе дар шеър пайгамбари чахорум баъд аз Фирдавсию Анварию Саъдй, гурухи дигар охирин шоир(хотиматушшуаро) ва чамъбасткунандаи дастовардхои давраи классики адабиёти оламшумули форси точикй донистаанд.Вокеан, Мавлоно Чомй тамоми анвоъи шеъри моро, аз рубой cap карда, то достонхои мухташам, аз лихози хунар хам набошад, аз хайси маънй ва гояхои баланди инсондустона ба хадди камол расонидааст. Дар наср низ «Бахористон»-и у баъд аз «Гулистон»-и Шайх Саъдй бехтарин осори мансури ахди классикй ба шумор меравад. Дар илм низ макоми волое дорад, ки осори илмии у чи дар улуми балогию мусики ва чи дар улуми шаръй то ба имруз мавриди истифода карор дорад. Таърихи тамаддуни башарй камтар дахоеро ёд дорад, ки чун Чомй хам дар сохаи адабиёт ва хам дар сохаи илм дасти тамом дошта бошад.