Дар шароити кунунӣ, ки ҳама гуна иттилоъ мавқеъ ва қимати хосро дорост, мутахассисони соҳаҳои гуногун истифода аз техникаю технологияи электрониро ҷиҳати расидан ба ҳадаф хеле муҳим мешуморанд. Техникаи муосир имкон медиҳад, ки коркарди босифати иттилоъ бо суръати баланд анҷом ёфта, ба ин васила муштариён ба ахбори лозим дар кўтоҳмуддат даст ёбанд. Табиист, ки Китобхона чун маркази муҳими иттилоотрасонӣ аз ин раванд наметавонад дар канор бошад, пас он ҳадафу самтҳои фаъолияташро бо талаботи ҷомеъаи иттилоотӣ созгор менамояд. Гузариш аз шеваҳои анъанавии иттилоотрасонӣ ба усулҳои муосири автоматикунонии фаъолият барои Китобхона ногузир аст. Алалхусус баробари китобҳои чопӣ арзи вуҷуд кардани Китобхонаи электронӣ тағироти куллӣ дар самти хизматрасонӣ ба хонанда ворид намуд. Пешрафти босуръати технологияи муосир-алоқаи мобилӣ, телекоммуникатсия, компютер ва ғайра баробари иқтисоду иҷтимоъ маҳаки рушди иттилоотрасонӣ низ гардиданд.
Ин китоб ҳамчун зимима ба ду китоби Ё. Қ. Одинаев-китоби якум "Умари Хайём ва шоҳасари ӯ "Наврӯзнома" ва китоби дуюм"Умари Хайём ва рубоёти ӯ аз назари Свами Говинда" чун китоби сеюм ба ҳуруфи кириллӣ баргардон гардид. Китоби Фазлуллоҳ Ризо да хусуси кашфиёти илми Хайём дар соҳаи риёзиёт, алгебра, физика, геометрия бо муқоиса бо кашфиёти олимони аврупой дар мавзуъҳои мазкур ба сабки илмӣ-оммавӣ таълиф шуда, барои хонандаи тоҷик судманду аҳамиятнок буда, ду китоби фавқуззикрро такмил ва асоснок нумуд.
«Синбоднома»-и Заҳирии Самарқандӣ аз шоҳкориҳои насри классики форсу тоҷик буда, тақрибан 1500 сол ба ин тараф дар адабиёт сайри такомул дорад ва ягон асари бадеии мукаммалест, ки аз забони паҳлавӣ бевосита ба забони форсии дарӣ (тоҷикӣ) тарҷума шудааст ва то замони мо омада расидааст. Ва ин кори хайрро соли 950- 951 милодӣ Ҳоҷа Амид Абулфавориси Фанорўзӣ, ки низ самарқандӣ будааст (Фанорўз– номи деҳаест аз деҳоти атрофи Самарқанд), бо супориши Нўҳ ибни Мансури Сомонӣ ба ҷо овардааст. Заҳирии Самарқандӣ барои аз нав зинда кардан ва умри ҷовидонӣ бахшидан ба ў ин асари зеборо мувофиқи табъу завқи асраш аз нав таҳрир кард. Ў матни асарашро бо санъатҳои бадеӣ ороставу пироста гардонида, инчунин бо ҳикмату ашъори форсиву арабӣ зебу зинат додаст. Инак, намунаеро аз «Синбоднома»-и Заҳирии Самарқандӣ таҳти унвони «Достони Ҳамдуна бо рўбоҳ ва моҳӣ» пешкаши хонандагони арҷманд менамоем: «Синбод гуфт:
Хонандагони гиромӣ! Маҷмӯаи нави шоири шинохта ва ширинкалом Меҳринисо "Шароби нур" ашъори солҳои охир иншонамудаи ӯро дар бар мегирад.
Китоб пораҳо аз шаҳри ҳоли яке аз симоҳои барҷастаи олами Ислом Ҳазрати Султон Увайси Қарни, ишораҳо дар адабиёти тоҷику форс, падидаҳои соҳибистиқлолӣ, ҳадисҳо ва ривояту дигар матолибро дар бар гирифта, барои доираи васеи хонандагон пешбини гардидааст.
"Шоҳномаи "-и Абулқосим Фирдавсӣ яке аз шоҳасарҳои ҷаҳонӣ ба ҳисоб меравад. Устод Сотим Улуғзода нахустин бор ин ҳаммосаи оламшумулро ба наср гардонид, то хонандагон онро бо осонӣ мутолиа намуда аз ин ганҷинаи бабаҳо баҳравар гарданд. Муассисаи нашриёти "Адабиёти бачагона" тасмим гирифт, ки чанде аз достонҳои ин осори безаволро дар шакли китобчаҳои алоҳида ба нашр расонида ба ҳаводорони каломи бадеъ тақдим намояд.
Дар ин китоб осори дар тӯли бист сол сурудаи шоир ба тарзи гулчин фароҳам шудааст. Бештарин абьёти шоир аз муҳаббати ватан, обу хоки сарзамини диловез, мардуми ҳунарпарвари он гуфта шудаанд.
Санъати мусиқии мардуми Бадахшон бо гуногунрангию мазмунифодакунии хеш ба қарнҳои хеле қадим ҳамбастагии маънавиеро доро мебошад. Чи тавре аз маъхазҳои адабию фарҳангӣ маълум муносибатҳои маданӣ-маърифатии ин мардуми куҳанбунёд таввасути забон ба авастои муқаддас иртиботи қавӣ дошта, аз санъати мусиқии қадимаи худ огоҳӣ медиҳад.
Барои донишҷӯёни ихтисосҳои иқтисодӣ, муносибатҳои байналхалқӣ, магистрон ва онҳое,ки илми мазкурро мустақилона мавриди омӯзиш қарор доданд,тавсия мегардад.