Дар шароити кунунӣ, ки ҳама гуна иттилоъ мавқеъ ва қимати хосро дорост, мутахассисони соҳаҳои гуногун истифода аз техникаю технологияи электрониро ҷиҳати расидан ба ҳадаф хеле муҳим мешуморанд. Техникаи муосир имкон медиҳад, ки коркарди босифати иттилоъ бо суръати баланд анҷом ёфта, ба ин васила муштариён ба ахбори лозим дар кўтоҳмуддат даст ёбанд. Табиист, ки Китобхона чун маркази муҳими иттилоотрасонӣ аз ин раванд наметавонад дар канор бошад, пас он ҳадафу самтҳои фаъолияташро бо талаботи ҷомеъаи иттилоотӣ созгор менамояд. Гузариш аз шеваҳои анъанавии иттилоотрасонӣ ба усулҳои муосири автоматикунонии фаъолият барои Китобхона ногузир аст. Алалхусус баробари китобҳои чопӣ арзи вуҷуд кардани Китобхонаи электронӣ тағироти куллӣ дар самти хизматрасонӣ ба хонанда ворид намуд. Пешрафти босуръати технологияи муосир-алоқаи мобилӣ, телекоммуникатсия, компютер ва ғайра баробари иқтисоду иҷтимоъ маҳаки рушди иттилоотрасонӣ низ гардиданд.
Донистани воқеоту ҳодисоти он даврони фоҷиабор, оқибати беандешагию ба доми шахсони худхоҳу манфи- атҷў ва бадкин афтодани мардуми содадил, шарри ҷангу кинаи ҳасуд барои ҷавонон аз манфиат холӣ нест. Дар аввали асар эҳсосоти қалбии муаллиф бо дарду алам нис- бат ба баъзе инсонҳои гаразгир баён шудааст.
Дар танқиду чеҳранигории адабӣ ва очерку публитсистика ҳам дасти тамоме дошта, нисбат ба вақоеъи ҳассоси зиндагӣ ва таҳаввулоти ҷаззоби иҷтимоӣ ҳамеша мақому мароми сазовори шаҳрвандию ватандорӣ ва суханварию ҳунармандӣ зоҳир намудааст. Бо иддае аз оҳангсозу сарояндагони мумтози кишвар ҳамкории босамари эҷодӣ дошта, силсилаи таронаҳои бар матни ашъораш офаридашуда дар байни мардум аз иштиҳори тамоме бархурдоранд. Намунаҳои эҷодаш ба як қатор забонҳои мардуми ҷаҳон баргардон ва чоп шудаанд. Худаш низ дар тарҷумаи бадеӣ, махсусан, осори адибони рус, саҳми назаррас гузоштааст. Соли 1987 барои маҷмӯаи шеърҳои «Гузаргоҳи дил» сазовори Ҷоизаи Комсомоли ленинии Тоҷикистон, соли 1998 барои маҷмӯаи ашъори «Тоҷикистонро дигар қисмат макун!» шоистаи Ҷоизаи давлатии Тоҷикистон ба номи Абӯабдуллоҳи Рӯдакӣ гаштааст
Дар китоби мазкур нақши Пешвои миллат - Асосгузори сулҳу Ваҳдати миллӣ, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон дар таъмини сулҳу ваҳдати миллӣ дар Ҷумҳурии Тоҷикистон аҳамияти таҷрибаи нодири сулҳи тоҷикон барои минтақа ва ҷомеаи байналмилалӣ, нақши шахсиятҳои сиёсӣ дар дарёфти сулҳ ва оштии миллӣ, ҳамзамон ташабуссҳои Сарвари давлати тоҷикон дар масъалаи аҳамият ва арзиши бебаҳотарини сарвати табиат об, ки аз ҷониби ҷомеаи ҷаҳонӣ пазируфта шудааст аз ҷониби муаллифони мақолаҳо мавриди баррасӣ ва арзёбӣ қарор гирифтаанд. Ин китоб ба 20-солагии Рӯзи Вахдати миллӣ бахшида шудааст. Китоб барои сиёсатшиносон, ҷомеашиносон, кормандони илмӣ, омӯзгорон, донишҷӯён ва ҳамчунин, доираи васеи хонандагоне, ки шавқу рағбати зиёд ба масъалаҳои назарияи ваҳдати миллӣ ва ғояҳои умуми миллӣ доранд, тавсия мешавад.
Фаридуддини Аттор Нишопурӣ аз суханварони намоёни адабиёти форс- тоҷик ба шумор рафта, бо осори зиқимати орифонаи худ дар байни дӯстдорони каломи бадеъ маъруфияти алоҳида дорад. Сухани манзуми Аттор саршори андешаҳои тарбиявӣ -ахлоқӣ дониста шудаанду барои завқи имрӯзаи хонанда низ мусоидат мекунанд. Ин ҷо намунае аз хирвор , порае чанд барои ниёзмандон, бахусус мактабиён, эҳдо мегардад.
Китоби мазкур барои донишҷӯён ва мутахасисони соҳаҳои технологияи нигоҳдорӣ ва коркарди маҳсулоти кишоварзӣ пешбини шудааст. Ин китоб метавонад дар таӣёр кардани мутахасисони соҳибкасб ва рушди илми техноло- гияи нигоҳдорӣ ва коркарди маҳсулоти кишоварзӣ дар ҷумҳурӣ саҳм гузорад
Дар китоб масъалаҳои асосии сохти овозии забони адабии тоҷик- системаи фонемаҳо, ҳиҷо, задаи калима, оҳанг ва надидиаҳо овозии ба онҳо алқаманд дар заминаи дастовардҳои илми фонетикаи имрӯза баён шудаанд. Асар роҷеъ ба масъалаҳои фонетикаи умумӣ низ маълумоти судбахш медиҳад. Китоб барои данишҷӯени факултети филологи, аспирантҳо ва муалимони забон ва адабиёт таълиф гардидааст.
Шиблии Нуъмонӣ дар ин китоб бо истифода аз шеваҳои навини адабиётшиносӣ ба таълифи таърихи адабиёти форсӣ, бахусус шеъру шоирӣ дар он ва таҳаввули ҳодисаҳову тамоюлҳои алоҳидаи ин адабиёт пардохта, аз тарафи олимони Ғарбу Шарқ ҳамчун яке аз поягузорони адабиётшиносии навин дар тамоми мамолики Шарқ эътироф гардидааст. Дидгоҳу усули илмӣ, тарзи муҳокима ва таҳлилу натиҷагириҳои ӯ ҳанўз ҳам мавриди пайравӣ ва истиноду истинботи аҳли таҳқиқ қарор дорад. «Шеър-ул-Аҷам» ба олимон, донишҷӯён ва оммаи васеи хонан- дагон пешкаш мегардад.