Дар шароити кунунӣ, ки ҳама гуна иттилоъ мавқеъ ва қимати хосро дорост, мутахассисони соҳаҳои гуногун истифода аз техникаю технологияи электрониро ҷиҳати расидан ба ҳадаф хеле муҳим мешуморанд. Техникаи муосир имкон медиҳад, ки коркарди босифати иттилоъ бо суръати баланд анҷом ёфта, ба ин васила муштариён ба ахбори лозим дар кўтоҳмуддат даст ёбанд. Табиист, ки Китобхона чун маркази муҳими иттилоотрасонӣ аз ин раванд наметавонад дар канор бошад, пас он ҳадафу самтҳои фаъолияташро бо талаботи ҷомеъаи иттилоотӣ созгор менамояд. Гузариш аз шеваҳои анъанавии иттилоотрасонӣ ба усулҳои муосири автоматикунонии фаъолият барои Китобхона ногузир аст. Алалхусус баробари китобҳои чопӣ арзи вуҷуд кардани Китобхонаи электронӣ тағироти куллӣ дар самти хизматрасонӣ ба хонанда ворид намуд. Пешрафти босуръати технологияи муосир-алоқаи мобилӣ, телекоммуникатсия, компютер ва ғайра баробари иқтисоду иҷтимоъ маҳаки рушди иттилоотрасонӣ низ гардиданд.
Воқеан, агар фаъолияти методии китобхонаҳоро ҳамчун фишанги тавоно барои такомули фаъолияти китобдорӣ, баланд бардоштани сатҳу сифати хизматрасонии китобдорӣ – иттилоотӣ ба истифодабарандагон арзёбӣ намоем, пас дар шароити воридоти технологияи муосири иттилоотӣ ва ҷаҳоншавии фазои иттилоотӣ на танҳо зарурати беш аз пеши фаъолияти методии китобхонаҳо, балки ниёз ба баланд бардоштани сатҳу сифат, инчунин, гуногунҷабҳагии чунин фаъолият баръало эҳсос мегардад. Дастури таълимӣ барои донишҷӯёни муассисаҳои таҳсилоти олии касбй, ки аз руйи ихтисоси 1-230111-03 - «Китобхонашиносӣ ва китобшиносӣ» (Таъминоти иттилоотӣ), дараҷаи магистр аз руи ихтисоси 1-230111-03 - «Китобхонашиносӣ ва китобшиносӣ» (Таъминоти иттилоотӣ), касби «Китобдор-китобшинос, мутахассис оид ба иттилоот» ва дараҷаи доктори фалсафа (PhD) доктор аз рӯи ихтисоси «Кори китобдорӣ» ба таҳсил фаро гирифта шудаанд, тавсия шудааст.
"Ҳайкали тиллоӣ дорам дар дилам чун кӯҳсор"рисолаи як тан аз олимони ховаршиноси Тоҷикистон Сайфиддин Акрамзодаи Тӯдаӣ буда, дар он мушоҳидаҳои воқеаҳои дар Тоҷикистон рухдода, мувофиқи дарку фаҳмиш ва тахминҳояш, ки аз ҷаҳонбинии ӯ бармеояд, тасвир ёфтааст
"Шавоҳид-ун-нубувват" аз ҷумлаи муҳимтарин осори насрии Мавлоно Абдурраҳмони Ҷомӣ маҳсуб мегардад. Дар китоб матолибе фароҳам омада, ки барои шинохтаи ҷаҳонбинии муаллиф ва маърифати андешаи ниёгон хеле судманд мебошанд ва бори нахуст аст, ки дар кишвари мо кисвати табъ ба бар мекашад. Китоб ҷиҳати ташаккули улуми адабӣ фанҳои ҷомеашиносӣ ва рушди маънавият дар ҷомеа сарчашмаи арзишманд буда, барои устодан, донишҷӯён ва доираи васеи хонандагон пешкаш мегардад.
Вазифаи таърихи адабиёти тоҷик аз мураттаб ва пай дар ҳам баён кардан ва шарҳ додани равиши инкишофи адабӣ, пайдоиш, тариққӣ ва бар ҳам хӯрдани услуб ва ҷараёнҳои адабӣ, ки дар рафти тарақии мадании халқи тоҷик дар давоми асрҳо ба вуҷуд омадааст, иборат мебошад. Доираи осоре, ки халқ эҷод кардааст, басо васеъ ва гуногун мебошад.
Маҷмӯае, ки дар даст доред "Роҳнамо" ном дошта, барои мустаҳкам намудани дониши Шумо аз фаннҳои, кимиё, биология ва физика ёрирасон мешавад. Худи дониш чист? Дониш-ин маҷмӯи ҳама гуна ахборотест, ки майнаи инсон онро аз таъсироти муҳити атроф гирифта, ҳаматарафа коркард менамояд ва хулосаи амиқ мебарорад. Маҷмӯаи мазкур ба хонандагони мактабҳои таҳсилоти миёнаи умумӣ, довталабони мактабҳои олӣ, донишҷӯён, омӯзгорон ва хоҳишмандон ба сифати раҳнамо пешниҳод мегардад. Дастур асосан се фаслро дар бар мегирад ва таълифи он ба асоси барномаҳои таълимии хамия, биология ва физикаи макотибҳои таълимоти ҳамагонӣ сурат мегирад. Мақсад аз тартиби дастур аз сари нав омӯхтани фанҳои номбаршуда набуда, балки такрори курсии ин фанҳост. Муаллифон кӯшиш ба харҷ додаанд, то ки маводҳо мувофиқи барномаи таълимӣ ва китобҳои дарсии аз тарафи Вазорати маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон тастиқгардида ва аз рӯи пайдарҳамии зинаҳои мураккабшавии тасаввурот ва фаҳмишот мувофиқат намоянд.
Шеърҳо ба Асосгузори сулҳу Ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмон, садоқат ба Ватан, баҳор ва табиати Тоҷикистон бахшида шудааст.
Гулчини Шоири халқии Тоҷикистон Гулназар солҳост, ки дар бӯстони табъи ӯ шодоб гардидааст. Умедворем, ки писанди ошиқони гули сухан хоҳад гашт.
Дастури мазкур давоми мантиқии "Иншои озод" буда, мавзӯъҳои навро фаро мегирад. Боварӣ дорем,ки намунаи зерин ҷиҳати навиштани иншои озод ба Шумо, хонандагони гиромӣ, кӯмак мерасонад.
Духтаронам! Шумо кӣ будани худро донеду аз рӯйи ҳамин амал кунед. агар шумо соҳиби илм, адаб ва ахлоқ бошед, падару модар, акаву додаронатон ,кулли халқу кишварро шод менамоед, агр беодобӣ кунед, ҳамаро хафа намуда, ба ғам гирифтор хоҳед кард