Дар шароити кунунӣ, ки ҳама гуна иттилоъ мавқеъ ва қимати хосро дорост, мутахассисони соҳаҳои гуногун истифода аз техникаю технологияи электрониро ҷиҳати расидан ба ҳадаф хеле муҳим мешуморанд. Техникаи муосир имкон медиҳад, ки коркарди босифати иттилоъ бо суръати баланд анҷом ёфта, ба ин васила муштариён ба ахбори лозим дар кўтоҳмуддат даст ёбанд. Табиист, ки Китобхона чун маркази муҳими иттилоотрасонӣ аз ин раванд наметавонад дар канор бошад, пас он ҳадафу самтҳои фаъолияташро бо талаботи ҷомеъаи иттилоотӣ созгор менамояд. Гузариш аз шеваҳои анъанавии иттилоотрасонӣ ба усулҳои муосири автоматикунонии фаъолият барои Китобхона ногузир аст. Алалхусус баробари китобҳои чопӣ арзи вуҷуд кардани Китобхонаи электронӣ тағироти куллӣ дар самти хизматрасонӣ ба хонанда ворид намуд. Пешрафти босуръати технологияи муосир-алоқаи мобилӣ, телекоммуникатсия, компютер ва ғайра баробари иқтисоду иҷтимоъ маҳаки рушди иттилоотрасонӣ низ гардиданд.
Китоби мазкур аз дастовардҳои мамлакат дар замони истиқлолият оиди ба сиёсати давлатии ҷавонон дар Тоҷикистон, ки дар он саҳм ва нақши асосиро Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Ҷаноби Олӣ Эмомалӣ Раҳмон ишғол менамояд, маълумот медиҳад. Муаллифон кӯшидаанд, ки сиёсати ҷавонон бо мисолҳои равшан, далелу арқоми мушаххас возеҳу равшан инъикос намоянд. Ин китоб бахшида ба Соли ҷавонон(2017) таҳия ва интишор шудааст.
Китоби "Духтари капитан" осори насрии поягузори адабиёти классики рус А. С. Пушкинро дар бар гирифта, дар тарҷумаи Саидризо Ализода ба чоп расидааст. Донишманд ва тарҷумони бомаҳорат хонандагони тоҷикро бори нахуст бо осори гаронбаҳои адиби бузурги рус ошно намуд. Ин китоб имрӯз ҳам арзишҳои фарҳангиву бадеии худро аз даст надодаанд. Сабк ва услуби тарҷума комилан нигоҳ дошта шудааст
Осори шифоҳӣ як бахши муҳимми адабиёти ҳар як миллат меёбад. Тоҷикистон низ чун миллати қадим дорои осори шифоҳии гани мебошад. Афсона як кисмати он буда, дар он орзуву омоли мардум дар хар давру замон инъикос ёфтааст. Гирдовари ва нашри афсона имкон медихад,ки ин дурдонаи осори шифохи умри човидон дошта бошад.Зеро бо мурури вакту замон баъзеи онхо аз хотирхо фаромуш мешаванд. Нашри китоби "Афсонахои халки точик "имкон фарохам меорад,ки ин киссахои маргуби мардуми мисли гавхараки чашм хифз шаванд ва дустдорони он хамеша бо афсона бошад.
Маҷмӯа фарогири мавзӯи Ҳаракати ҷамъиятии ваҳдати миллӣ ва эҳёи кишвар аст. Ваҳдат бузургтарин таҳдоби давлатсозии тоҷику тоҷикистониён ва сиёсати пешгирифтаи Сарвари давлат Эмомалӣ Раҳмонро дар бар мегирад. Китоб ба сифати дастури илмӣ-амалӣ ба худшиносӣ ва ҳуввияти миллӣ, густариши ҷомеаи шаҳрвандии мардумонамон, бузургдошти мақоми волои сулҳу субот ва ҳамзистии осоиштаи халқҳои кишвари Тоҷикистони азизро зимни мафҳуми ваҳдати миллӣ дар бар гирифтааст. Китоб ба сифати дастури назариву амалӣ барои мутахассисони ҷомеашинос, фалсафа, давлату давлатшиносй ва тамоми онҳое, ки ба ҷомеадорӣ сари кор доранд, равона гардидааст.
«Ёддоштҳо» беҳтарин намунаи насри муосири тоҷик буда осонфаҳм, равон, дилрас ва ҷаззоб аст. «Ёддоштҳо»-ро як навъ феҳристи тафсирии дигар асарҳои устод Айнӣ номидан шояд иштибоҳ набошад, зеро агар амиқ андешед, пай хоҳед бурд, ки устод воқеаеро ба таври муҷаз дар «Ёддоштҳо» оварда бо як ҷумлаи ҳаволаӣ иброз медоранд, ки «ин матлабро дар фалон асарам пурра овардаам» (мазмунан) ва ё дар бораи қаҳрамони ҳодисае маълумот дода иттилои комилро ба яке аз романҳояш ҳавола мекунанд. «Ёддоштҳо»-е, ки дар дасти Шумост, асосан аз рӯи «Куллиёт»-и (ҷилдҳои 6 ва 7) Айнӣ, ки соли 1962 чоп шудааст, рӯнавис шуда, дар дигар сохту андоза муқовабандиву саҳҳофӣ гардида, ҳангоми тарроҳиву ороиш дар оғози ҳар қисм аз ашъори устод Айнӣ намунаҳое оварда шудаанд, ки бидуни чор мисраи аввали оғози китоб дигар аз таркиби «Ёддоштҳо» берунанд ва мароми ноширанд. Ҳамчунин аз баъзе аксҳои дар «Куллиёт» овардашуда, ки ба мавзӯъ иртиботи кам доштанд ва матнро такмил намедоданд, сарфи назар шуда, ба ивази онҳо аксҳои дигар, ки аз диди ношир ҷолибтару нодиртар ва аз ҷиҳате такмилдиҳандаи матни асосӣ маҳсуб мешаванд, ҷой дода шуданд. Ҳамчунин дар тадвину таҳияи матн қонуни забони тоҷикӣ ва қоидаи имлои нав риоя карда шуд. Иловатан баъзе иштибоҳҳои ноширони пешин ба тавассути муқоисаву муқобала бо дигар нашрҳо, минҷумла нашри форсии ин китоб (муҳаррири масъул Раҳим Ҳошим) ислоҳ карда шуданд. Китоб хосатан барои мактабиёни Ҷумҳурии Тоҷикистон тавсия мешавад.
Осори мансури Сипеҳр Абуабдуллоҳи Ҳасанзод зиндаги номаи печухамдори ахтарони илму адаб ва фархангӣ гузаштаву муосири форс-тоҷикро бо паҳлуҳои ибратбин мекушояд. Забон ва ҳусни баёнаш фарогири ибороти рехтаи халкӣ аст. «Гулхани сабз»-и у хонандаро сари андеша ва фалсафаи ҳаёту мамоти инсонҳо ҷазб медорад.
Китоби дарсии мазкур дар асоси барномаи таълимӣ аз фанни математикаи олӣ аз рӯи ихтисосҳои иқтисодӣ навишта шудааст.Ин барномаи нави таълимӣ мувофиқи талаботи имрӯза ба иқтисоди бозоргонӣ тартиб дода шудааст,ки иқтисодчӣ бояд донад. Дар китоб маводҳои назариявӣ аз математика оварда шуда, ҳалли мисолу масъалаҳо барои нишон дода, шуда дар охири ҳар боб мисолҳо ва масъалаҳо барои кори мустақилона пешниҳод карда шудаанд. Диққати асосӣ ба ҳалли мисолу масъалаҳо дода мешавад.Китоби мазкур барои донишҷӯёни ихтисосҳои иқтисодӣ,факултетҳои табиатшиноси мактабҳои олӣ ва доираи васеъи хонандагон пешниҳод карда мешавад.
Ин хитобаи сода, вале дар айни замон ҷиддии бузургони илму адаби мо аз қаъри асрҳо ба гӯш мерасад ва ҳушдор медиҳад, ки аз таърихи миллату сарзамин, расму русум ва дину оини худ мудом воқиф бошем. Воқеан, таърихро хотираи инсоният меноманд. Пас ҳар фард бе омӯзиши таърихи кишвари худ аслу насаб ва маърифати бумиву зотиашро пойдору бегазанд нигоҳ дошта наметавонад, аз решаи хеш дур ё канда шуда, ба вартаи гумномӣ ё фано қадам мениҳад ва, ба таъбири имрӯзиён, «манқурт» мешавад. Академик Бобоxон Ғафуров ба ҳамин хотир умри худро ба таҳқиқ ва эҷоди таърихи миллаташ бахшид ва, хушбахтона, ба мурод расид. Вай бо чопи шоҳасари бузурги худ – «Тоҷикон» натанҳо миллати тоҷик, балки тамоми форсизабонони олам, мухлисону ҳаводорони тамаддуни Шарқ ва сокинони Осиёи Марказиро бо як сарчашмаи нерубахшу пурбаҳо шодком сохт. Ин асар аввал ба забони русӣ дар Москва чоп шуд ва ҳамчунин аз ҷониби олимони машҳури собиҷ шӯравӣ ва хориҷӣ баҳои арзанда гирифт. Асар танҳо ба омӯзиш ва таҳқиқи таърихи тоҷикон, саҳми беназири онҳо ба ганҷинаи тамаддуни башарӣ маҳдуд намешавад. Инчунин, дар он таърихи мардуми ҳамзабонамон ва халқҳои дигари Осиёи Марказӣ мавриди таҳқиқи ҳамаxониба қарор гирифтааст. Аз ин хотир баъди он ки «Тоҷикон» ба хати руси асоси тоҷикӣ дар Душанбе ба табъ расид, дарҳол диққати муаррихони Афғонистонро ҷалб намуд. Ва дар ин кишвари дӯсту бародар асари мазкур бо ҳуруфи форсӣ аз чоп баромад, сипас дар мамолики дигар низ пай дар пай чопи он сурат гирифт. Қимати илмии «Тоҷикон», алҳақ, бениҳоят бузург аст. Бобоҷон Ғафуров бо ин иқдоми нек ва заҳмати пурбаҳояш натанҳо саҳифаҳои таърихи рангини миллати тоҷик ва мардуми ҳамзабони мо, балки таърих ва роҳи тайкардаи халқҳои узбеку қирғиз ва қазоқу туркманро то андозае ба хонанда ошно сохт. Ин хидмати рустамонаи Бобоҷон Ғафуров шоистаи таҳсин ва офарин аст, зеро осори пурҳимати илмиаш чун беҳтарин омӯзгор ба мо ва насли оянда сабақ меомӯзад.
Асари Руи Гонсалес де Клавихо намунаи махсуси мероси мансури испанӣ буда, ёддоштҳои ин давлатмарди испаниро, ки дар асри XV ба ҳайси сафир ба шаҳри Самарқанд ташриф оварда буд, дар бар мегирад. Ин асар, агар аз як тараф ҳамчун таҳқиқоти як аврупой доир ба рӯзгори мардуми Шарқ, махсусан тоҷикон, боиси таваҷҷуҳ бошад, аз тарафи дигар он ба ҳайси як асари энсиклопедии фарогири маълумоти нодир барои омӯзиши таърихи гузаштаи мо арзиши баланд дорад.