Дар шароити кунунӣ, ки ҳама гуна иттилоъ мавқеъ ва қимати хосро дорост, мутахассисони соҳаҳои гуногун истифода аз техникаю технологияи электрониро ҷиҳати расидан ба ҳадаф хеле муҳим мешуморанд. Техникаи муосир имкон медиҳад, ки коркарди босифати иттилоъ бо суръати баланд анҷом ёфта, ба ин васила муштариён ба ахбори лозим дар кўтоҳмуддат даст ёбанд. Табиист, ки Китобхона чун маркази муҳими иттилоотрасонӣ аз ин раванд наметавонад дар канор бошад, пас он ҳадафу самтҳои фаъолияташро бо талаботи ҷомеъаи иттилоотӣ созгор менамояд. Гузариш аз шеваҳои анъанавии иттилоотрасонӣ ба усулҳои муосири автоматикунонии фаъолият барои Китобхона ногузир аст. Алалхусус баробари китобҳои чопӣ арзи вуҷуд кардани Китобхонаи электронӣ тағироти куллӣ дар самти хизматрасонӣ ба хонанда ворид намуд. Пешрафти босуръати технологияи муосир-алоқаи мобилӣ, телекоммуникатсия, компютер ва ғайра баробари иқтисоду иҷтимоъ маҳаки рушди иттилоотрасонӣ низ гардиданд.
Таълиму омӯзиши назмшиносӣ, махсусан авзоии арӯз ҷузъи барномаи таълимии донишгоҳӣ буда, яке аз фаннҳои асосии донишкадаҳои филологӣ маҳсуб мешавад.
Бобо Тоҳир Уриёни Ҳамадонӣ дар таърихи адабиёти форсу тоҷик бо таронаҳои шӯрангезу пурэҳсоси худ, ки бо орифу омӣ дилпазиранд, мақоми хос дорад. Дар ин маҷмӯа осори шоири шӯридаҳол гирд омадааст.
Маҷмааи таълимию методӣ оид ба низоми кредитии таълимот барои донишҷӯёни факултаҳои ғайри иқтисодӣ ҳамчун дастури методӣ пешкаш намуда, дар он шарҳи мухтасари мавзуъҳои асосии тақозои замон ба таҳаввули гузариши иқтисоди бозоргонӣ ва ба рушди устувори он тааллукдошта пешниҳод карда мешавад
Дастури таълимию методӣ дар асоси барномаи намунавии курси "Бехатарии фаъолияти ҳайёт" барои донишҷӯёни ҳамаи ихтисосҳои Донишгоҳи давлатии тиҷорати Тоҷикистон навишта шудааст. Аз ин дастури таълимию методӣ донишҷӯёни дигар мактабҳои олие,ин фанро меомӯзанд,истифода бурда метавонанд.
Китоби дарсии мазкур мазмуни асосии курси лексияҳо аз фанни мантиқро фаро мегирад, ки муаллифон дар тӯли чандин солҳо дар факултетҳои фалсафа ва психологияи Донишгоҳи давлатии Москва ба номи М.В. Ломоносов хондаанд. Китоби дарсӣ барои донишҷӯёни факултетҳои гуманитарӣ ва табиатшиносӣ, инчунин барои шахсоне, ки хоҳиши мустақилона омӯхтани мантиқро доранд, пешниҳод мегардад.
Дар фасли якуми китоби дарсӣ мавзӯъҳои асосии фаъоляти корхона дар раванди гузариш ба муносибатҳои бозорӣ мавҳум,аҳамият,нақш,тасниф,иттиҳодияҳо, асосҳои меъёри-ҳуқуқи фаъоляти корхона,шаклҳои нави ташкилию ҳуқуқӣ таъсирёбӣ, бақайдгирӣ ва тартиби барҳамдиҳӣ, муҳити дохилию берунӣ, механизми нақшагирӣ, фаъоляти соҳибкорӣ, муносибатҳои шартиомавӣ, услубҳои нархгузорӣ, хусусиятҳои андозбандӣ, сабаб ва оқибатҳои муфлисшавии корхона мавриди омӯзиши ҳамаҷониба қарор дода шудааст.
Иҷлосияи 16-уми Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон воқеан иҷлосияи таърихӣ аст. Сарвари навинтихобшудаи давлат мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба хотири таъмини сулҳу салоҳ ва оштии миллӣ нақшаеро тарҳрезӣ карданд, ки дар назари аввал ғайриимкон буданд, чунки шаҳру навоҳии ҷануби кишвар бар асари ҷангҳои шаҳрванди хароб гашта, ҳазорон ҳазор тоҷикон дур аз Ватан азоби ғариби мекашиданд. Ба шарофати саъю талоши пайгирона ва сиёсати хирадмандонаи Ҷанобӣ Олӣ Эмомалӣ Раҳмон вазъи Тоҷикистон тадриҷан ба эътидол омад, сулҳи деринтизор барқарор гардид ва гурезаҳо ба Ватани аҷдодӣ баргаштанд.
"Насими Мӯлиён" аз ашъори волоъиёри қофиласори назми форсизабонони ҷаҳон устод Абӯабдуллоҳи Рӯдакӣ(858-941)созмон ёфта, атри гулҳои фазлу хиради шоъирро аз чаманистони тазкираву баёзу луғатномаҳо ва саробӯстони таҳқиқу тадқиқӣ донишмандони ҳозиру мозӣ ба ҳам меоварад. Ва ҳар сатри он накҳати гуворои сарзамини бостонӣ, шамими рӯҳафзои тамаддуни сомонӣ, абирӣ диловези гулрухони ориёнӣ , ёдбӯйи меҳрангези аҷдоди нуронӣ ва анфоси эҳсосотӣ наҷиби инсониро ба машоми хотили пиру ҷавон бармерасонад.
Дар ин маҷмӯаи дастҷамъӣ намунаҳое аз эҷодиёти адибони ҷавони саросари Тоҷикистон, ки дар Машварати охирон (2005) ширкат доштанд, гирд омада. Мурод аз нашри ин китоб шумо, хонандагони гиромиро ба шеъру ҳикояҳои адибони ҷавон, сабки нигориш, орзуву омол, ковишу пажуҳиш ва бинишу маҳорати қаламфарсоии адибони ҷавони даврони истиқлол ошно кардан аст.