Дар шароити кунунӣ, ки ҳама гуна иттилоъ мавқеъ ва қимати хосро дорост, мутахассисони соҳаҳои гуногун истифода аз техникаю технологияи электрониро ҷиҳати расидан ба ҳадаф хеле муҳим мешуморанд. Техникаи муосир имкон медиҳад, ки коркарди босифати иттилоъ бо суръати баланд анҷом ёфта, ба ин васила муштариён ба ахбори лозим дар кўтоҳмуддат даст ёбанд. Табиист, ки Китобхона чун маркази муҳими иттилоотрасонӣ аз ин раванд наметавонад дар канор бошад, пас он ҳадафу самтҳои фаъолияташро бо талаботи ҷомеъаи иттилоотӣ созгор менамояд. Гузариш аз шеваҳои анъанавии иттилоотрасонӣ ба усулҳои муосири автоматикунонии фаъолият барои Китобхона ногузир аст. Алалхусус баробари китобҳои чопӣ арзи вуҷуд кардани Китобхонаи электронӣ тағироти куллӣ дар самти хизматрасонӣ ба хонанда ворид намуд. Пешрафти босуръати технологияи муосир-алоқаи мобилӣ, телекоммуникатсия, компютер ва ғайра баробари иқтисоду иҷтимоъ маҳаки рушди иттилоотрасонӣ низ гардиданд.
Маҷмӯа саду як ғазали нобу шурангези шоири шаҳири тоҷик Нуриддин Абдураҳмони ҷомӣ (1414-1492)-ро дарбар мегирад. Умеди комил дорем, ки он писанди хотири хаводорони шеъри классики хоҳад гардид.
Мо шароити бисёр мусоиди табиӣ ва захираву имкониятҳои зарурие дорем , ки дар сурати истифодаи пурра ва самараноки онҳо метавонем аҳоли кишварро бо маҳсулоти ғизоӣ таъмин кунем, яъне масъалаи амнияти озуқаворӣ- яке аз ҳадафҳои миллиамонро ҳал намоем
Осори шифоҳӣ як бахши муҳимми адабиёти ҳар як миллат меёбад. Тоҷикистон низ чун миллати қадим дорои осори шифоҳии гани мебошад. Афсона як кисмати он буда, дар он орзуву омоли мардум дар хар давру замон инъикос ёфтааст. Гирдовари ва нашри афсона имкон медихад,ки ин дурдонаи осори шифохи умри човидон дошта бошад.Зеро бо мурури вакту замон баъзеи онхо аз хотирхо фаромуш мешаванд. Нашри китоби "Афсонахои халки точик "имкон фарохам меорад,ки ин киссахои маргуби мардуми мисли гавхараки чашм хифз шаванд ва дустдорони он хамеша бо афсона бошад.
Ин тавсиянома бо дастгирии Филиали ташкилоти ҷамъиятии интиқоли технологияҳои иттилоотии умумиҷаҳонӣ дар Тоҷикистон (ФТҶИТИУТ) дар ҳамкорӣ бо доктори илмҳои аграрӣ Ли Чунг Сик, олимони Озмоишгоҳи биологияи молекулавӣ ва биотехнологияи Институти ботаника, физиологиф ва генетикаи растании Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон ва Ташкилоти ҷамъиятии «Тухмипарвар» ба табъ расидааст.
"Паймон дар андеша" маҷмӯъаи нави ашъори шоири навҷую навгӯ Ховари Абулҳай аст, ки бардоштҳои ӯро дар бар мегирад. Дар саросари маҷмӯъа сухани меҳру садоқат ба Ватан ва Инсон мавҷ мезанад. Умед аст, ки мавриди қабули хотири ҳаводорони шеъри асил гардад.
Китоби мазкур аз 10 боб буда,самтҳои асосии усулҳои тадқиқоти ашё ва маҳсулоти хӯрокаро дар бар мегирад. Аз ин китоб донишҷӯёни донишгоҳ ва донишкадаҳои дигар низ истифода намуда метавонанд.
Наврӯз Иди милливу фарҳангии мост. Ва оё мо арзишҳои милливу фарҳангии худро ба кӯдакони худ талқин карда метавонем.Сароғоз аз суруди аллаи модар то ишқи Ватан,мардумдӯстдориву худшиносӣ. Ба кӯдакон ин ҳамаро бояд бифаҳмонем. Ин китоб ба кӯмаки шумост.
Гулчеҳра Сулаймонова шоираи дӯстдоштаи бачагон мебошад. Барои шеърҳои дилчаспаш ӯ сазовори мукофоти ба номи Рӯдакӣ гардидааст. Маҷмӯае,ки ҳоло шумо дар даст доред, армуғонест иборат аз панҷ боби шеъру тарҷумаҳо