Сиёсатшиносӣ.Китоби дарсӣ барои донишҷӯёни мактабҳои олӣ
Китоби дарсӣ масъалаҳои асосии назариявӣ, методологию чахонбинӣ
ва воқеияти хаёти сиёсии чомеаро дарбар мегирад. Раванду ҳодисаҳо
ва падидаҳои ҷолиб ва мураккабу пурихтилофи чомеаи сиёсӣ, унсурҳои
асосии он ва пешомади ҷараёни сиёсиро мавриди таҳлилу тадқиқ ва
баҳрабардорӣ карор медихад. Ташаккули ҷомеаи шахрвандй, ҳамбастагӣ
ва бахамтаъсиррасонии омилҳои мухталифро дар рушди сиёсӣ муайян
месозад
Муфассал »
Осор. Ғазалиёт. Ҷилди 2
Дар осори Бедил мазмунҳои тозаи орифона ва ташбеҳу истиораҳои зебо хеле ҳунармандона ва бо қудрати махсуси тахайюлу тамсилоти орифона баён шудаанд. Афкори фалсафӣ ва таҷрибаи ирфонии Бедил дар сурудҳояш ишора ба он мекунанд, ки зоту моҳияти илоҳӣ (ки дарки онҳо аз ақл берун аст) оламу одамро мазоҳире медонад, ки тамоми ҳусни Офаридгор дар ин оина тулӯъ ва таҷаллӣ намудааст. Агар мазмуни ин ҳарфҳои Бедилро бо ҳарфҳои сода баён кунем, онро чунин шарҳ додан мумкин аст, ки ҳастии мутлақ дар ибтидо орӣ аз тамоми асмо ва сифот буд. Тибқи тақозои табиати фитрии хеш зоти мутлақ аз ҳолати аҳадият берун омад ва дорои исму сифатҳои хеш гардид. Пайдоиши касрат аз ваҳдат, дар ин ҳолат, дар натиҷаи ошиқ шудани ҳастии мутлақ ба ҳусну ҷамоли хеш сурат мепазирад. Ба ибораи дигар, аз назари тавҳиди ирфонии Бедил ваҳдату ягонагӣ дар он зоҳир мешавад, ки олам ҷилваи Ҳақ ва инсон он оинаест, ки ба тамошои таҷаллии Ҳақ дар олами вуҷуд менигарад. Ин мавҷудот, ба ақидаи ӯ, қоим ба ҳақиқати Ҳақ мебошанд ва бидуни файзи вуҷудӣ, ки Ҳақ ба онҳо мебахшад, мавҷудоти мазкур маҳкум ба фанову нестӣ хоҳанд буд. Ҳамаи мавҷудоту ашёро метавон ҳамчун хаёлу ваҳм тасаввур кард, ки сурати вуҷудӣ доранд ва ҳақиқати ин суратҳои вуҷудӣ ҳастии мутлақ мебошад, ки чашми ғофилон онро ба хубӣ дидан наметавонад. Дар ин бора ӯ мегӯяд:
Муфассал »
Аз таърихи афкори ҷамъиятӣ-сиёсии халқи тоҷик дар нимаи дуйӯми асри XIX ва аввали асри XX
Мо дар ин асар баъзе масъалаҳои таърихи фикриҷамъиятӣ-сиёсии халқи тоҷикро дар охири асри XIX ва аввалҳои асри XX баён хоҳем кард. Мо кӯшиш кардем нишон диҳем ,ки дар ин давра тараққӣ ва ривоҷи фикри пешқадами ҷамъиятӣ- сиёсии халқи тоҷик ба муқобили мафкураи клерикалӣ-феодалӣ ва реакционӣ дар шароити муборизаи сахт, хеле печ дар печ ва зиддиятноке давом кардааст. Маҳз ба ҳисоб гирифтани марҳилаҳои асосии ин муборизаи мафкуравӣ барои дуруст фаҳмидани ҷаҳонбинии ба худ хоси ба як формулаи муайяни социологӣ дароварда шуданаш душвори нависанда ва мутаффакирони ҷудогона имконият медиҳад.
Муфассал »
