Дар шароити кунунӣ, ки ҳама гуна иттилоъ мавқеъ ва қимати хосро дорост, мутахассисони соҳаҳои гуногун истифода аз техникаю технологияи электрониро ҷиҳати расидан ба ҳадаф хеле муҳим мешуморанд. Техникаи муосир имкон медиҳад, ки коркарди босифати иттилоъ бо суръати баланд анҷом ёфта, ба ин васила муштариён ба ахбори лозим дар кўтоҳмуддат даст ёбанд. Табиист, ки Китобхона чун маркази муҳими иттилоотрасонӣ аз ин раванд наметавонад дар канор бошад, пас он ҳадафу самтҳои фаъолияташро бо талаботи ҷомеъаи иттилоотӣ созгор менамояд. Гузариш аз шеваҳои анъанавии иттилоотрасонӣ ба усулҳои муосири автоматикунонии фаъолият барои Китобхона ногузир аст. Алалхусус баробари китобҳои чопӣ арзи вуҷуд кардани Китобхонаи электронӣ тағироти куллӣ дар самти хизматрасонӣ ба хонанда ворид намуд. Пешрафти босуръати технологияи муосир-алоқаи мобилӣ, телекоммуникатсия, компютер ва ғайра баробари иқтисоду иҷтимоъ маҳаки рушди иттилоотрасонӣ низ гардиданд.
Қисмати аввали китоби "Таърихи давлат ва ҳуқуқи Тоҷикистон" масъалаҳои пайдоиши давлат ва ҳуқуқро дар сарзамини таърихии тоҷикон, шаклгирии механизми давлатӣ, сарчашмаҳои ҳуқуқӣ, хусусиятҳои тамаддунҳои ҳуқуқӣ ва махсусияти идоракунии давлатиро аз ибтидои ҳазораи се ва дуи қабл аз милод то ибтидои асри XIX дар бар мегирад. Китоб барои устодон ва донишҷӯёни факултаҳои ҳуқуқшиносӣ ва ҳаводорони таърихи ҳуқуқ ва давлати тоҷикон пешбини шудааст.
Аз он замон ки мухлисони шеъру адаб бо ашъори шоири ширинкаломи тоҷик Асад Гулзодаи Бухороӣ ошноӣ пайдо намуданд, 65 сол сипарӣ мешавад. Дар тӯли ин солҳо шоири маҳбуби мардум, ба вижа, кӯдакону навҷавонон, ба унвони як адиби заҳматкаш ва пурталош шинохта шуд, ашъори обдору тобдораш вирди забони пиру ҷавон гашт, маҷмӯъаҳои шеъраш дастраси хонандагон гардид. Ҷилди чаҳоруми “Куллиёти осор”-и ӯ шеърҳои дар солҳои гуногун барои калонсолону навҷавонону хурдсолон сурудаи шоирро дарбар мегирад. Умедворем, ки ашъори дар ин ҷилд фароҳамомадаи Асад Гулзодаи Бухороӣ писанди табъи шумо дӯстдорони шеъри форсӣ-тоҷикӣ гардад.
Китоб саршор аз андешаҳои аҳлоқӣ буда, ба ихлосмандону ҳаводоронӣ назми дилписанди адиб , бахусус, ба хонандаи шеърдӯсту ҷавон , пешкаш мегардад.
Воқеан, тамаддуни ориёӣ бо арзишҳои фарҳангиву ахлоқии хеш дар ташаккули тамаддуни башарӣ ва робитаи тамаддунҳо ва фарҳангҳо нақши бисёр муҳим бозидааст, ки осори таърихии бадастомада дар сарзаминҳои зисти мардумони ориёӣ ва дигар кишварҳо далели он мебошад. Арзишҳои мерос ва фарҳанги ориёӣ на танҳо ифтихори ворисони он, балки ифтихори тамоми башарият ва мероси таърихии башарӣ дониста мешаванд.
Китоби дарсӣ мувофиқи программаи нави "Ҳисобдорӣ" барои мактабҳои олӣ аз тарафи гурӯҳи муаллифон зери роҳбарии Шерназаров тайёр карда шудааст. Дар китоб он тағиротҳое, ки дар ҳисобдорӣ дар натиҷаи бозсозии иқтисодиёт, қабул намудани дастур низомномаҳои нав пайдо шудааст, аз назар гузаронда мешавад.
Адабиёти форсу тоҷик садҳо фарсанг фаротар аз марзҳои ҷуғрофиёӣ-сиёсии Эрону Тоҷикистон то ба дурдасттарин марзҳо конунҳои зояндае дорад, ки аз ҷумлаи онҳо шаҳри Қустантанияи куҳан аст. Дар ин шаҳр дар соли 1813 Жозеф фон Ҳаммер Пургштал – сафир ва мутарҷими утришӣ бо девони Ҳофиз ошно шуд ва бо тарҷумае, ки аз ин китоб кард, шеъри форсу тоҷик ба кишварҳои ол- монизабон ва ба ин тартиб то ба қалби Аврупо роҳ ёфт. Иоҳанн Во- лфганг Гёте (1749-1832) – чеҳраи маъруфи адаби олмонӣ аз ҳамин тарҷума илҳом гирифта, ба пайравӣ аз Ҳофиз ва дигар шоирони ин марзу бум девони ҳозирро пардохт ва бо ин асари арзишманд, ки таркибе аз сухану сулуки ғарбиву шарқист, чароғи шеъри Аҷамро дар Аврупо низ афрӯхт ва номи Ҳофизро дар ин қора ба дурахшиш даровард. Ин дафтари пирии он шоири ҷаҳонватан, инак, баъд аз ду қарн дар маҷмӯаи комили худ ба хонандагони тоҷик арза мешавад.
«Шеди ниёгон» маҷмуи мавҷудот, ҳаёт, муъҷизаҳои беҳамтои улуми ғуюби Офаридгори оламу одам буда, ба хотири бандаҳои хокӣ нурборӣ дорад, инсонҳои асили Сайёра бо адолати кору эҷод ва ҳунару кошифӣ ба хушбахтии башарият бештар саҳмгузор бошанд… Ангораҳову чакомаҳои асар дар асоси асарҳои «Шоҳно-ма»-и Дақиқӣ, «Ёднома»-и Бобо Тоҳир, «Парвоз»-и Шайх Аттор, «Маснавӣ»-и Мавлонои Балхӣ, «Рамзҳои ориён», «Гиряи нур», «Чарх» ва «Толеъ» таҳия гардида, армуғонест ба хонандаи гиромиқадр
Маҷмӯа "Таърихи Ҳисор" аз асарҳои таърихии академики АИ ҶТ шодравон Аҳрор Мухторов, ки ба таърихи Ҳисори Шодмон бахшида шуданд, фароҳам омадааст. Хонандаи нуқтасанҷ зимни мутолиаи осори арзишманди илмӣ аз таърихи сиёсиву иқтисодӣ, иҷтимоиву фарҳангӣ, ҳокимони ин бекигарӣ, ҳаводиси муҳим, фарзандони фарзонаи водии зарнисор ва ҷойгоҳи мулки Ҳисори Шодмон дар таърихи тамаддуни тоҷикон ва диёри Мовароунаҳру Хуросон ошноӣ пайдо мекунад. Китоби мазкур ба муносибати 90-солагии донишманди маъруфи тоҷик академик Аҳрор Мухторов ва 3000-солагии Ҳисор нашр шуда, барои доираи васеи хонандагон пешкаш мегардад.
Ахлоқи неку, меҳрубонӣ ба ҳамватанон, устуворӣ, фазилат, бурдборӣ дар рафъи мушкилот , ки аз вижагиҳои ахлоқии Пешвои миллат ҳастанд, метавонанд барои такомули фард -ҳамчун шаҳрванд ва ҳамчун инсони дорои ахлоқу маънавиёти баланд- нақши бузург ифо намоянд.