Дар шароити кунунӣ, ки ҳама гуна иттилоъ мавқеъ ва қимати хосро дорост, мутахассисони соҳаҳои гуногун истифода аз техникаю технологияи электрониро ҷиҳати расидан ба ҳадаф хеле муҳим мешуморанд. Техникаи муосир имкон медиҳад, ки коркарди босифати иттилоъ бо суръати баланд анҷом ёфта, ба ин васила муштариён ба ахбори лозим дар кўтоҳмуддат даст ёбанд. Табиист, ки Китобхона чун маркази муҳими иттилоотрасонӣ аз ин раванд наметавонад дар канор бошад, пас он ҳадафу самтҳои фаъолияташро бо талаботи ҷомеъаи иттилоотӣ созгор менамояд. Гузариш аз шеваҳои анъанавии иттилоотрасонӣ ба усулҳои муосири автоматикунонии фаъолият барои Китобхона ногузир аст. Алалхусус баробари китобҳои чопӣ арзи вуҷуд кардани Китобхонаи электронӣ тағироти куллӣ дар самти хизматрасонӣ ба хонанда ворид намуд. Пешрафти босуръати технологияи муосир-алоқаи мобилӣ, телекоммуникатсия, компютер ва ғайра баробари иқтисоду иҷтимоъ маҳаки рушди иттилоотрасонӣ низ гардиданд.
Ин китоб бо забарсарлавҳаи «Редаксияи таърихи тоҷикон ва Тоҷикистон», дар Институти таърих, забон ва адабиёти бахши (филиали) Академияи улуми Иттиҳоди Ҷамоҳири Шӯравии Сотсиалистӣ ба нашр омода ва соли 1944 дар Нашриёти давлатии назди Шӯрои Комиссарони Халқи Ҷумҳурии Шӯравии Сотсиали- стии Тоҷикистон, ш. Сталинобод, ба забони русӣ чоп шуда буд. Асар ки дар замони ҳассос ва даргири ҷанг бо рӯҳияи мубори- заю пайкор баҳри озодиву истиқлолият аз фашизм рӯи кор ома- дааст ва аҳамияти таърихияш ҳаргиз зудуда намегардад, нашриё- ти «Адиб» лозим донист, онро аз русӣ тарҷума ва ба хонандаи имрӯзӣ пешкаш намояд
Дар китоб саҳми математикони замони Сомониён ва хусусан халқҳои Осиёи Миёна дар инкишофи алгебра ва тригонометрия мавқеъи хосаро ёфтааст. Мазмуни асосии китобро тасвирҳо (графикҳо,расмҳо ва схемаҳо) бо тафсил шаҳр медиҳад.
Суханвари донову тавоно дар маснавиҳои "Хамса"зимни баёни ин ё он мавзӯъ аз матолиби тарбиявию ахлоқи кор гирифта,покии ахлоқу иффатро тавассути ашъораш тараннум Намудааст. Ин китоб як идда ҳикмату андарзи шоирро фаро гирифта, ба ихтиёри ниёзмандон ва ихлосмандони шеъри Низоми Ганҷавӣ вогузор мегардонад,то эшон аз он судҳое бардошта бошад.
Ин роҳнамои таълим ба донишҷӯёни факултетҳои таърихи мактабҳои олии ҷумҳурӣ, коллеҷҳои омӯзгорӣ, омӯзгорони ҷавони мактабҳои таҳсилоти миёнаи умумӣ, ки фанни таърихро бо методу усулҳои замонавӣ таълим медиҳанд, пешниҳод мегардад.
Боқӣ Раҳимзода 15 майи соли 1910 дар Сорбоғ, ки яке аз деҳаҳои зеботарини ноҳияи Ғарм ба ҳисоб меравад, таваллуд ёфтааст. Дар давраи кӯдакӣ бо амри такдир падари ӯ вафот кард. Баъди марги падараш, Боқӣ муддате дар хонаи амакҳояш — Миразизу Мирзораҳим умр ба сар бурда, бо ёрии онҳо ӯ дар мактаби кӯҳнаи деҳаашон cавод гирифтааст. Боқӣ Раҳимзода, ки худ табиатан бачаи зираку донишҷӯ буд, дар муддати ниҳоят кӯтоҳ асосҳои саводи мактаби кӯҳнаро аз худ намуд. Вай аз хурдсолӣ ба шеъру шоирӣ рағбати зиёд дошт, девони ғазалиёти Саъдию Ҳофизро пайваста меомӯхт.
Ба муносибати ҷашни 150-умин солагии таваллуди Аҳмади Дониш Академияи фанҳои РСС Тоҷикистон нашри чандин маҷмӯаҳои илмию адабӣ ва фалсафии Аҳмади Донишро ба нақша гирифтааст. Яке аз ин маҷмӯаҳо ҳамин китобест, ки ҳоло ба хонандагон пешкаш мешавад. Дар ин китоб бештар асарҳои бадеии Аҳмади Дониш гирд омадааст, ки дар онҳо ӯ ҳамчун устоди каломи бадеӣ ва нигорандаи ҳақиқатбини ҳайёт ба назар мерасад.
Гуштосп рӯи тахти зебо ва пур аз нигини подшоҳӣ нишаста буд ва тоҷи тилоиву дурахшоне бар сар дошт. Исфандиёр иҷозаи вуруд хост ва дар баробари падараш таъзим кард. Гуштосп ӯро дар канори худ нишонд. Исфандиёр сокит ва нороҳат буд, падараш иллати ин нороҳатиро аз ӯ пурсид ва ӯ гуфт: Шумо медонед, ки ман борҳо барои дифоъ аз Эрон ба ҷанг рафтаам. Ба дастури шумо барои наҷоти хоҳаронам аз дасти тӯрониён, аз ҳафт хон гузаштам, Арҷосп – фармондеҳи тӯрониёнро куштам ва ганҷу тоҷу тахти ӯро ба Эрон овардам. Ҳар бор, ки маро ба ҷанг фиристодед, ба ман қавли тоҷгузорӣ додед. Вале вақте ки бо пирӯзӣ баргаштам, қавлатонро фаромӯш кардед