Дар шароити кунунӣ, ки ҳама гуна иттилоъ мавқеъ ва қимати хосро дорост, мутахассисони соҳаҳои гуногун истифода аз техникаю технологияи электрониро ҷиҳати расидан ба ҳадаф хеле муҳим мешуморанд. Техникаи муосир имкон медиҳад, ки коркарди босифати иттилоъ бо суръати баланд анҷом ёфта, ба ин васила муштариён ба ахбори лозим дар кўтоҳмуддат даст ёбанд. Табиист, ки Китобхона чун маркази муҳими иттилоотрасонӣ аз ин раванд наметавонад дар канор бошад, пас он ҳадафу самтҳои фаъолияташро бо талаботи ҷомеъаи иттилоотӣ созгор менамояд. Гузариш аз шеваҳои анъанавии иттилоотрасонӣ ба усулҳои муосири автоматикунонии фаъолият барои Китобхона ногузир аст. Алалхусус баробари китобҳои чопӣ арзи вуҷуд кардани Китобхонаи электронӣ тағироти куллӣ дар самти хизматрасонӣ ба хонанда ворид намуд. Пешрафти босуръати технологияи муосир-алоқаи мобилӣ, телекоммуникатсия, компютер ва ғайра баробари иқтисоду иҷтимоъ маҳаки рушди иттилоотрасонӣ низ гардиданд.
Дар китоб доир ба тавсифи биологӣ, омилҳои сабзиши картошка, агротехника, селексия ва тухмипарварии картошка, касалию зараррасонҳои он ва роҳҳои мубориза бар зидди онҳо маълумотҳои илман асоснок тавсия шудаанд. Китоби мазкур барои ходимони илмӣ, биологҳо, селексионерон, тумипарварон, унвонҷӯён (аспирантҳо), донишҷӯён ва картошкапарварон таҳия гаштааст.
Зода ва парвардаи Ганҷаи Озарбойҷон Низомии Ганавӣ аз бузургтарин устодони каломи бадеъи форсӣ-тоҷикӣ ба шумор рафта, «Хамса»-и дилписанду бегазанди ӯ аз шоҳкорҳои фарҳанги дунё эътироф гардидааст. Шоир бо ин шоҳасар мактаби адабии «Хамса»сароиро дар адабиётамон поя гузоштааст, ки баъд аз он дар пайравии ин асар ва достонҳои алоҳидаи он дар адабиёти Шарқ асарҳои зиёде офарида шудаанд. Дар Тоҷикистон «Хамса» ё достонҳои алоҳидаи он борҳо ба нашр расидааст. Инак, нашри тозаи ин асар дар се ҷилд бо тасҳеҳи нав пешкаши хонанда мегардад.
«Аҳмади девбанд» яке аз ҳикояҳои ёддоштии С. Айнӣ аст , ки дар образи қаҳрамони асосии он худи нависанда тасвир гардидааст. Ин ҳикоя бори аввал соли 1928 дар журнали «Раҳбари дониш» (№ 8-9, 11-12) чоп шуда буд. Баъд нависанда онро дубора таҳрир карда, соли 1936 маҷаллаи «Барои адабиёти сотсиалистӣ» (№ 6) ва и 1939 ба шакли китобча нашр намуд.
Дар ин романи ҳаҷвӣ воқеаҳои реалӣ тасвир ёфтаанд. Персонажи асар Сафармахсум -шахси бофта нест. Ин шахс дар ҳақиқат дар Ҳисор зиндагӣ мекард. Дар роман ҳаёти мардуми ҳисор, Қаратоғ ва қисман Қаршию Бухоро акс ёфтааст. Асар бо забони зиндаи гуфтугӯӣ бо зарбулмасалу мақолаҳо навишта шудааст.
Маҷмӯа "Таърихи Ҳисор" аз асарҳои таърихии академики АИ ҶТ шодравон Аҳрор Мухторов, ки ба таърихи Ҳисори Шодмон бахшида шуданд, фароҳам омадааст. Хонандаи нуқтасанҷ зимни мутолиаи осори арзишманди илмӣ аз таърихи сиёсиву иқтисодӣ, иҷтимоиву фарҳангӣ, ҳокимони ин бекигарӣ, ҳаводиси муҳим, фарзандони фарзонаи водии зарнисор ва ҷойгоҳи мулки Ҳисори Шодмон дар таърихи тамаддуни тоҷикон ва диёри Мовароунаҳру Хуросон ошноӣ пайдо мекунад. Китоби мазкур ба муносибати 90-солагии донишманди маъруфи тоҷик академик Аҳрор Мухторов ва 3000-солагии Ҳисор нашр шуда, барои доираи васеи хонандагон пешкаш мегардад.
Маҷмўа аз ҳикояҳое тартиб ёфтааст, ки муаллиф онҳоро дар солҳои гуногуни фаъолияти эҷодиаш таълиф намуда, мўҳтавояшон баёнгари хислатҳои неки инсонӣ ва тарғибгари ахлоқи ҳамидаву накўкорӣ ҳастанд.
Ин китобро ба тарзи дастури дарсӣ аз фанни иқтисодиёти канданиҳои фоиданоки кӯҳсори Ҷумхурии Тоҷикистон дар донишкадаҳои олӣ ва миёнаи махсуси соҳавӣ низ истифода намудан мумкин.
Шинохти шеър ва шоирони аҳди Сомониён ва шеъру сухани форсии асрҳои VIII ва IX дар оғози асри XI, яъне замони Ғазнавиён шурӯъ шудааст. Дар ин ҷилд ашъори бозмондаи шоирони ҳамасри устод Рӯдакӣ гирд оварда шудаанд, ки бо тасҳеҳу иловаҳо ба чоп мерасанд. Китоб барои бо вазъи адабии замони сомониён ошно гаштани хонандагон ва ҳаводорони шеъри форсӣ-тоҷикӣ воситаи хубу арзишнок мебошад.
Осори шифоҳӣ як бахши муҳимми адабиёти ҳар як миллат меёбад. Тоҷикистон низ чун миллати қадим дорои осори шифоҳии гани мебошад. Афсона як кисмати он буда, дар он орзуву омоли мардум дар хар давру замон инъикос ёфтааст. Гирдовари ва нашри афсона имкон медихад,ки ин дурдонаи осори шифохи умри човидон дошта бошад.Зеро бо мурури вакту замон баъзеи онхо аз хотирхо фаромуш мешаванд. Нашри китоби "Афсонахои халки точик "имкон фарохам меорад,ки ин киссахои маргуби мардуми мисли гавхараки чашм хифз шаванд ва дустдорони он хамеша бо афсона бошад.