Дар шароити кунунӣ, ки ҳама гуна иттилоъ мавқеъ ва қимати хосро дорост, мутахассисони соҳаҳои гуногун истифода аз техникаю технологияи электрониро ҷиҳати расидан ба ҳадаф хеле муҳим мешуморанд. Техникаи муосир имкон медиҳад, ки коркарди босифати иттилоъ бо суръати баланд анҷом ёфта, ба ин васила муштариён ба ахбори лозим дар кўтоҳмуддат даст ёбанд. Табиист, ки Китобхона чун маркази муҳими иттилоотрасонӣ аз ин раванд наметавонад дар канор бошад, пас он ҳадафу самтҳои фаъолияташро бо талаботи ҷомеъаи иттилоотӣ созгор менамояд. Гузариш аз шеваҳои анъанавии иттилоотрасонӣ ба усулҳои муосири автоматикунонии фаъолият барои Китобхона ногузир аст. Алалхусус баробари китобҳои чопӣ арзи вуҷуд кардани Китобхонаи электронӣ тағироти куллӣ дар самти хизматрасонӣ ба хонанда ворид намуд. Пешрафти босуръати технологияи муосир-алоқаи мобилӣ, телекоммуникатсия, компютер ва ғайра баробари иқтисоду иҷтимоъ маҳаки рушди иттилоотрасонӣ низ гардиданд.
Ҷилди сеюм осори Ибни Сино «Китоб ан-наҷот» -и ӯро шомил аст, ки он иборат аз бахшҳои мантиқ, тибииёт, илоҳиёт ва риёзиёт мебошад. Ҷилди мазкур барои мутахассисони таъриху назарияи фалсафа, таъриху назарияи дин, таъриху назарияи фарҳанг, таъриху назарияи илм ва доираи васеи хонандагон пешкаш мешавад.
«Гулистон» ба таври куллӣ ҳосили мутолиоти сиючандсолаи Саъдист дар аҳволи мардуми рӯзгори худ, ки онҳоро тайи ин солҳо ҳангоми сафарҳояш ба хотир супурда, дар замони фароғати баъд аз сафарҳо ба риштаи таҳрир даровардааст. Ин асар агарчи ҳаҷман хурд аст, аз ҷиҳати танаввуи мавзӯъ бисёр васеъ мебошад. Саъдӣ дар саросари ин китоб монанди як омӯзгори корозмуда одамонро ба шинохти неку бад роҳнамоӣ мекунад ва ин корро бо овардани достону амсолу афсонаҳои таърихӣ бо далелу бурҳон ба анҷом мебарад.
Зебуннисо духтари шоҳи Ҳиндустон Абузафар Муҳиддин Аврангзеб (1658-1707) буда, аз шоираҳои ширинкалом ва хушидои тоҷик аст, ки соли 1639 дар Деҳли таваллуд шудааст. Зебуннисо аз хурдӣ дар назди зани фозилае бо номи Хофиза Марям касби илм намуда, Куръони маҷидро дар муддати ду солу се мох, аз ёд мекунад. Баъдтар у илмҳои мантику ҳикмат ва таърихро фаро гирифта, машқӣ хат мекунад ва дар навиштани хатҳоӣ настаълику насх моҳир мешавад. Зебуннисо бо тахаллусҳои Зебуннисо ва Махфӣ шеър гуфтааст. У ба гайр аз девони ашъор асари насрие дар тафсири Куръони маҷид бо номи «Зеби тафосир» таълиф кардааст. Зебуннисо соли 1702 дар синни 63-солагӣ дар Дехлӣ вафот кардааст. Мо ин газалиёти Зебуннисоро аз руйи нусхаи чопи сангин «Девони Махфӣ», ки соли 1898 дар матбааи «Нувил Кишур»- и Конпур ба табъ расидааст, ба чоп омода намудем.
Дар ҷилди дуюми куллиёти Шайх Муслиҳиддин Саъдии Шерозӣ, тайибот девони "Бадоеъ", ғазалиёти қадим, маснавиёт ва қитъава рубоиёти дилпазири ӯ фароҳам омаданд.
Китоби дарсии мазкур дар асоси барномаи таълимӣ аз фанни математикаи олӣ аз рӯи ихтисосҳои иқтисодӣ навишта шудааст.Ин барномаи нави таълимӣ мувофиқи талаботи имрӯза ба иқтисоди бозоргонӣ тартиб дода шудааст,ки иқтисодчӣ бояд донад. Дар китоб маводҳои назариявӣ аз математика оварда шуда, ҳалли мисолу масъалаҳо барои нишон дода, шуда дар охири ҳар боб мисолҳо ва масъалаҳо барои кори мустақилона пешниҳод карда шудаанд. Диққати асосӣ ба ҳалли мисолу масъалаҳо дода мешавад.Китоби мазкур барои донишҷӯёни ихтисосҳои иқтисодӣ,факултетҳои табиатшиноси мактабҳои олӣ ва доираи васеъи хонандагон пешниҳод карда мешавад.
Феҳристи мазкур ба ифтихори 20–солагии Иҷлосияи XVI Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон таҳия шудааст. Феҳрист аз мақолаи муқаддимавӣ, 3 қисм ва 10 зерқисм иборат аст. Мақолаи муқаддимавӣ роҷеъ ба аҳамияти оламшумул ва нақши таърихии Иҷлосияи XVI Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар бунёди ҷомеаи навин ва эҳёи заминаҳои конститутсионии Тоҷикистони соҳибистиқлол маълумоти мушаххас медиҳад. Дар қисми якуми феҳрист номгӯи асарҳои дар шакли алоҳида нашршуда дохил шудаанд. Қисми дуюми феҳрист адабиёти дар саҳифаҳои нашрияҳои даврӣ, китобҳо ва маҷмӯаҳои илмӣ интишорёфтаро дар бар мегирад. Дар феҳрист унвони ҳамаи асарҳо ба забони асл тибқи стандарти нав тасвир ёфта, навиштаҷоти библиографӣ ба асарҳои такроран чопшуда тибқи замони нашрашон зери як асар бо нишон додани ҳамаи манбаъҳои интишорӣ пешниҳод шудааст. Мундариҷаи асарҳои бузургҳаҷм ба намоиш гузошта шуда, асарҳое, ки тавассути сарлавҳаҳо дарки мазмуни нашрашон душвор аст, бо тавсифҳои маълумотӣ таъмин гаштаанд. Тақризҳои ба китобҳои марбута зери ҳамон китобҳо ҷой дода шудаанд. Мавод дар қисмҳо ва зерқисмҳои феҳрист тибқи замони чопи асарҳо ва дар дохили онҳо бо тартиби алифбо ҷо ба ҷо гузошта шудааст. Феҳристи мазкур бори нахуст дар асоси захираи Китобхонаи миллии Тоҷикистон ва веб–сайтҳои Интернет таҳия шуда, маводи чопию электронии солҳои 1992-2012 нашршударо дар бар гирифтааст. Барои осон намудани кори пажўҳандагон дар поёни феҳрист кўмакфеҳристҳои алифбоии асарҳо ва ашхос пешниҳод шудаанд.
«Барги сабз» нахусткитоби рӯзноманигори варзида Амирхон Аҳмадхонов буда, ҳама аз зиндагӣ, тақдир ва фаъолияти шахсиятҳои касбу кори гуногун нақл мекунанд. Нигоштаҳои ин китоб аз сарсабзии гулбоғи эҷод ва фардои дурахшони роҳи пешгирифтааш дарак медиҳад. Орзумандем, ки ин китоб писанди хонандаи нуктасанҷ мегардад.