Дар шароити кунунӣ, ки ҳама гуна иттилоъ мавқеъ ва қимати хосро дорост, мутахассисони соҳаҳои гуногун истифода аз техникаю технологияи электрониро ҷиҳати расидан ба ҳадаф хеле муҳим мешуморанд. Техникаи муосир имкон медиҳад, ки коркарди босифати иттилоъ бо суръати баланд анҷом ёфта, ба ин васила муштариён ба ахбори лозим дар кўтоҳмуддат даст ёбанд. Табиист, ки Китобхона чун маркази муҳими иттилоотрасонӣ аз ин раванд наметавонад дар канор бошад, пас он ҳадафу самтҳои фаъолияташро бо талаботи ҷомеъаи иттилоотӣ созгор менамояд. Гузариш аз шеваҳои анъанавии иттилоотрасонӣ ба усулҳои муосири автоматикунонии фаъолият барои Китобхона ногузир аст. Алалхусус баробари китобҳои чопӣ арзи вуҷуд кардани Китобхонаи электронӣ тағироти куллӣ дар самти хизматрасонӣ ба хонанда ворид намуд. Пешрафти босуръати технологияи муосир-алоқаи мобилӣ, телекоммуникатсия, компютер ва ғайра баробари иқтисоду иҷтимоъ маҳаки рушди иттилоотрасонӣ низ гардиданд.
Ин роман яке аз беҳтарин ганҷи хазинаи адабиёти советист. Вай роҷеъ ба ҷавони зиндадилу ҳайётдӯст, бибии ӯ, инчунин дӯстии ногусастании онҳо бо шахсони наҷиб Иликою Илларион, дар хусуси рафтору ақоид ва накӯкориҳои онон бо забони шевою малеҳ ва пур аз зарофат нақл мекунад.
Дастури мазкур давоми мантиқии "Иншои озод" буда, мавзӯъҳои навро фаро мегирад. Боварӣ дорем,ки намунаи зерин ҷиҳати навиштани иншои озод ба Шумо, хонандагони гиромӣ, кӯмак мерасонад.
Ин асари худро ба иди бошарафи 25-солагии Республикаи Советии Социалистии Тоҷикистон мебахшам.
Асари мазкур бозгӯи сарнавишти ҷавонест, ки ба доми ифротгараён афтода, ба мисири гумроҳӣ қадам мегузорад ва иштибоҳи худро хело дер дарк мекунад. Ғояи асар мавзӯи рӯз буда, он хосияти тарбиявӣ дорад ва барои аз фикри ифротӣ дур нигоҳ доштани ҷавонон нигаронида шудааст. Китоб ба доираи васеи ҷомеа тавсия мегардад.
Маҷмўаи «Зуҳури ҳазрати Инсон»-и шоири шинохта Аҳмадҷони Раҳмадзод достони «Зуҳури ҳазрати инсон», манзумаи «Наврўзнома» ва шеърҳои чанд соли охирро ба бар дорад. Шеърҳо бо андешаи гиро, забони зебо ва тасвирҳои рангин ба бор омадаанд, ки завқи хонандаро навозиш ва парвариш медиҳанд.
Олимон асри ХХ-ро асри кашфиётҳои бузург меноманд. Дар ин аср инсоният қаъри баҳру уқёнус, замину осмон, моҳу сайёраҳоро фатҳ намуд. Кашфиётҳои нав ба нав натанҳо ба илмҳои физикаю математика, химияю биология, географияю геология, балки ба таърихшиносӣ ҳам муяссар гардиданд. Сарвари кашфиётҳои илми таърих бостоншиносӣ-археология мебошад.
Китоби "Таърихи Бадахшон" бо қарори ҳокимияти давлатии Вилояти Мухторои Кӯҳистони Бадахшон, Шӯрои илмии Пажӯҳишгоҳи улуми инсонӣ, Институти шарқшиносӣ ва мероси хаттии Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон ба нашр мерасад, ки таърихи зиёда аз 250 салаи ин сарзамини кӯҳистонро дар бар мегирад. Ин таърихнома тӯҳфаи хубе барои муҳаққиқин ва хонандагони сершумору дӯстдорони таърихи Осиёи Марказии қабл аз Инқилоби Октябр хоҳад шуд.
Дар ин фарҳанг шарҳу тафсири тақрибан бисту ҳафт ҳазор ному номвожаҳои дар олами таърих, илму адаб ва фарҳангу хирад ва ҳаёти имрӯзаи оилаи тоҷик вохӯранда ҷамъоварӣ шудаанд. Мақсад аз навиштани ин фарҳанг кӯшишест дар ислоҳ ё бартараф намудани ғалатҳои фаровон дар истифодаи исмҳои хос дар хонаводаи тоҷик кӯмакест ба волидайн тифлакони навзод барои интихоби номҳои хубу зебо, хушоҳангу хубмаъно.
Таҳияи хрестоматия оид ба соҳаи китобдорй ба забони тоҷикй хамчун падидаи нави даврони истиқлолият нахустин иқдом дар ин самт аст. Дар он мақолаҳои илмй ва илмй-методии олимону пажуҳишгарони соҳа гирд оварда шуда ҳамчун ранҷи дастаҷамъие барои омӯзишу баррасии масъалаҳои муҳими соҳаи китобдорй ба омӯзгорону донишҷуён ва доираи васеъи хонандагои мусоидат хохад кард.