Дар шароити кунунӣ, ки ҳама гуна иттилоъ мавқеъ ва қимати хосро дорост, мутахассисони соҳаҳои гуногун истифода аз техникаю технологияи электрониро ҷиҳати расидан ба ҳадаф хеле муҳим мешуморанд. Техникаи муосир имкон медиҳад, ки коркарди босифати иттилоъ бо суръати баланд анҷом ёфта, ба ин васила муштариён ба ахбори лозим дар кўтоҳмуддат даст ёбанд. Табиист, ки Китобхона чун маркази муҳими иттилоотрасонӣ аз ин раванд наметавонад дар канор бошад, пас он ҳадафу самтҳои фаъолияташро бо талаботи ҷомеъаи иттилоотӣ созгор менамояд. Гузариш аз шеваҳои анъанавии иттилоотрасонӣ ба усулҳои муосири автоматикунонии фаъолият барои Китобхона ногузир аст. Алалхусус баробари китобҳои чопӣ арзи вуҷуд кардани Китобхонаи электронӣ тағироти куллӣ дар самти хизматрасонӣ ба хонанда ворид намуд. Пешрафти босуръати технологияи муосир-алоқаи мобилӣ, телекоммуникатсия, компютер ва ғайра баробари иқтисоду иҷтимоъ маҳаки рушди иттилоотрасонӣ низ гардиданд.
Курси «Назорати технокимиёвии истеҳсоли шароб ва ликёру арақ» яке аз силсилафанҳои махсусе мебошад, ки бо барномаи таълими донишҷӯёни ихтисоси 270500 пешбинӣ шудааст. Мақсади асосии фанни мазкур ба амал баровардани назорати равандҳои технологӣ ва тарзҳои гузаронидани онҳо мебошад, то ки бо сарфи камтарини ашёи хом ва қувваю воситаҳо маҳсулоти хушсифат ба даст оварда шавад.
Дар китоби мазкур нақши Пешвои миллат - Асосгузори сулҳу Ваҳдати миллӣ, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон дар таъмини сулҳу ваҳдати миллӣ дар Ҷумҳурии Тоҷикистон аҳамияти таҷрибаи нодири сулҳи тоҷикон барои минтақа ва ҷомеаи байналмилалӣ, нақши шахсиятҳои сиёсӣ дар дарёфти сулҳ ва оштии миллӣ, ҳамзамон ташабуссҳои Сарвари давлати тоҷикон дар масъалаи аҳамият ва арзиши бебаҳотарини сарвати табиат об, ки аз ҷониби ҷомеаи ҷаҳонӣ пазируфта шудааст аз ҷониби муаллифони мақолаҳо мавриди баррасӣ ва арзёбӣ қарор гирифтаанд. Ин китоб ба 20-солагии Рӯзи Вахдати миллӣ бахшида шудааст. Китоб барои сиёсатшиносон, ҷомеашиносон, кормандони илмӣ, омӯзгорон, донишҷӯён ва ҳамчунин, доираи васеи хонандагоне, ки шавқу рағбати зиёд ба масъалаҳои назарияи ваҳдати миллӣ ва ғояҳои умуми миллӣ доранд, тавсия мешавад.
Дастури таълимии мазкур дар асоси маълумоти таи солoои охир аз манбаҳои илмӣ, илмӣ-оммавӣ ва давр гирд оварда шуда, инчунин маърӯзаoҳои илмиву дарсoҳои академик Ю.С.Носиров оиди «Биотехнологияи кишоварзӣ», тартиб дода шудааст
Зиндаёд Евгений Эдуардович Бертелс- ховаршинос ва эроншиносӣ номӣ ва бузурги ҷаҳон дар 26-декабри соли 1890-и милодӣ дар Санкт-Петербург зода шуд ва дар замони умури кӯтоҳ ва пурбораш дусаду наваду панҷ асари пажӯҳишии мондагор аз худ ба ёдгор гузошт. Ин донишманди бузург дар ҳафтуми октябри солӣ 1957 дар шасту ҳафтумин соли зиндагӣ дида аз ҷаҳон фурӯ баст.
Аз бозе , ки ман ба даст қалам гирифтам ба қатори нависандагони советӣ даромадаам, ният доштам, ки хотирот ва ёдоштҳои худро таҳрир намуда, ба хонандагон, хусусан ба бачагон ва ҷавонон,пешкаш намоям. Азбаски ёдоштҳоям ба бештарини роман, повест, очерк ва ҳикояҳои таърихиам ба сифати материалҳои асосӣ хизмат кардаанд,мумкин аст дар инҳо ҷоҳои фоидабарӣ барои ҷавонон бисёр ёфт шаванд.
Тавре,ки маълум аст, имрӯз китобҳои дарсӣ доир ба мазмуни "Таърихи муносибатҳои байналхалқӣ" ба забони тоҷикӣ камёбанд ва ё тамоман вуҷуд надоранд. Ин ҳол зарурати ба нашр расондани ин китобро ба миён гузошт, то мушкилоти донишҷӯён ва хоҳишмандони омӯзиши таърихи муносибатҳои байналмилалии ин давраро сабуктар созад ва алоқамандон битавонанд паҳлӯҳои гуногуни муносибатҳои байналмилалиро мавриди таҳлилу арзёби қарор бидиҳанд ва гузашта дарсу ибрат барои ояндагон бошад, то ҷомеаи ҷаҳонӣ ба қадри имкон худро аз низоъҳо ва ҷанги фалокатбор эмин биборад.
"Осор-ул-боқия"-и олим, мутафаккир ва ҳакими барҷаста Абурайҳон Муҳаммади Берунӣ шоҳкори афкори илмии асрҳои X-XI ба шумор меравад. Муаллиф дар он ба таҳлили ташаккули шаклҳои мухталифи фарҳанги инсонӣ пардохта, сабабҳои пайдоиши ҷараёнҳои мухталифи мазҳабӣ ва муборизаи байни онҳори ошкор намуда, муносибати мутафаккирони гузашта ва ҳамзамонони худро нисбат ба онҳо муаян менамояд. Хонандаи арҷманд аз ин китоби бебаҳо дар бораи пайдоиши олам, ҳайёт, воқеаҳои оддиву ғайриоддии табиӣ, сабабу тарзҳои пайдоиши оину хешро, мояи пайдоиш ва шакл гирифтани тақвими хиндуён,румиён, яҳудиён,тоҷикону форсҳо, арабҳову қибтиён маълумоти фаровон ба даст меорад.
Абулфайзи Файзӣ яке аз симоҳои забардасти адабиёти форсизабони Ҳиндустон дар асри ХVI буда, бо осори гаронмояи адабӣ, ашъори саршор аз ҷаззобияту салосат, маонии тоза ва бикр, инчунин андешаҳои ғаноманди инсонпарварона дар қаламрави фарҳангу тамаддуни Шарқ мақоми шоистае касб намудааст. Инак, мунтахаби ашъори ӯро манзури хонандагон мегардонем.
Китоби дарсӣ дар заминаи донишҳои сиёсии халқҳо ва кишварҳои мухталифи олам, дар асоси муносибати методологии ҷолиб ва собитсозии қавии масъалаҳо иншо дода, барои баҳрабардории донишҷӯён, аспирантон, устодон ва ҳама касонест, ки кӯшиши дарки амиқи олами сиёсат сиёсатофаринӣ ва кишвардориро доранд.