Дар шароити кунунӣ, ки ҳама гуна иттилоъ мавқеъ ва қимати хосро дорост, мутахассисони соҳаҳои гуногун истифода аз техникаю технологияи электрониро ҷиҳати расидан ба ҳадаф хеле муҳим мешуморанд. Техникаи муосир имкон медиҳад, ки коркарди босифати иттилоъ бо суръати баланд анҷом ёфта, ба ин васила муштариён ба ахбори лозим дар кўтоҳмуддат даст ёбанд. Табиист, ки Китобхона чун маркази муҳими иттилоотрасонӣ аз ин раванд наметавонад дар канор бошад, пас он ҳадафу самтҳои фаъолияташро бо талаботи ҷомеъаи иттилоотӣ созгор менамояд. Гузариш аз шеваҳои анъанавии иттилоотрасонӣ ба усулҳои муосири автоматикунонии фаъолият барои Китобхона ногузир аст. Алалхусус баробари китобҳои чопӣ арзи вуҷуд кардани Китобхонаи электронӣ тағироти куллӣ дар самти хизматрасонӣ ба хонанда ворид намуд. Пешрафти босуръати технологияи муосир-алоқаи мобилӣ, телекоммуникатсия, компютер ва ғайра баробари иқтисоду иҷтимоъ маҳаки рушди иттилоотрасонӣ низ гардиданд.
Аз рисолаи мазкур доираи васеи хонандагон, аз ҷумла олимону муҳаққиқои, сиёсатшиносону ҷомеашиносон, ҳуқуқшиносон, кормандони соҳаи илм, хизматчиёни давлатӣ ва ҳамаи онҳое, ки ба масоили илмӣ ва фаъолияти идораи давлати рағбат доранд баҳраманд шуда метавонанд.
Рӯзе аз рӯзҳои баҳорӣ сабзаи нозуку зебое сар боло кард.Ӯ чашм кушода офтобро дид,ки ба ӯ табассум мекунад. -Раҳмат,офтобҷон,-гуфт сабза ,-Ту бисёр зебо ва меҳрубонӣ! -ту ҳам калон ва зебо мешаваӣ,-гуфт офтоб,- ман ба ту кӯмак мерасонам.
Нашри дувуми рисолаи муфассали бунёдӣ, ки ба қалами яке аз Ҷомишиносони маъруфи олам – Арбоби шоистаи илми Тоҷикистон, доктори илми филология, профессор Аълохон Афсаҳзод (1935-1999) тааллуқ дорад, аз ҷараёни зиндагӣ, муҳтавои осор, муҳити сиёсиву иҷтимоӣ, афкору ақоид ва мақоми илмию адабии олим, шоир, нависанда ва мутафаккири номӣ Мавлоно Абдураҳмони Ҷомӣ дар таърихи тамаддуни мардуми Ховарзамин, бавижа таърихи адабиёти классикии форсии тоҷикӣ, баҳс мекунад ва ба муносибати 600-умин солгарди зодрӯзи мутафаккир, ки бо қарори ЮНЕСКО дар саросари олам таҷлил мегардад, ихтисос ёфтааст
Табъи равон, лутфи забон, ҳаҷви гарон «Равзани роз»-и Гурез Сафарро боби хондан, завқидан ва шавқидан карда.
Дар китоби мазкур воқеаю ва санаҳои асосии таърихи халқи тоҷик аз давраҳои дунёи қадим то даҳсолаи аввали асри XX мелод оварда шудааст. Воситаҳои таълими мазкур ба хонандагони V-IX, хатмкунандагони мактабҳои миёнаи ҳамагонӣ литсею гимназия ва довталабон инчунин омӯзгорони ҷавони фанни таърих, пешниҳод мегардад.
Маҷмӯа саду як ғазали дилчаспу хондании шоири машҳури Шарқ аллома Муҳаммад Иқболи Лоҳурӣ (1877-1938)-ро дар бар мегирад. Он барои дӯстдорони Ашъори дилнишину гуворо ва ҳаводорони ғазалҳои ноб дастовези хубе мебошад.
«20 баҳори Ваҳдат» гулчини ашъори шоирони тоҷикро дар васфи сулҳу оштӣ, Ваҳдати миллӣ, Истиқлоли давлатӣ, халқи бузургвор ва Тоҷикистони азиз фаро гирифтааст, ки аксари муаллифон шоҳиди ин рӯйдодҳои сарнавиштсози таърихӣ будаанд. Маҷмӯа ба шарафи 20-умин солгарди Ваҳдати миллӣ – ба имзо расидани Созишномаи умумии истиқрори сулҳ ва ризоияти миллӣ дар Тоҷикистон пешкаши хонандагони арҷманд гардонида мешавад.
"Ташна" китоби нави шоир Мастон Шералӣ мебошад,ки дар он шеърҳои дар солҳои охир эҷодкардаи ӯ гирд оварда шудаанд. Дар ин китоб, ки барқе аз пораи дили шоир аст, беҳтарин орзую омоли инсонӣ тараннум ёфта, рангҳои гуногуни зиндагӣ назаррабой мекунанд. Китоби "Ташна" оинаи дили ба чашмаи муҳҳабат ҳамеша ташнаи шоир мебошад.
Дар дастури таълимии мазкур таърихи инкишофи илми микробиология, сохтор ва таркиби кимиёвии хучайрахои прокариотӣ, таснифоти микроорганизмхо, афзоиш ва тарзи ғизогирй; такомули маводи ирсии микроорганизмхо, чараёнхои фотосинтез ва нафаскашии онхо дар асоси дастовардхои илмии хозиразамони олами микроорганизмхо гирд оварда шудааст.