Дар шароити кунунӣ, ки ҳама гуна иттилоъ мавқеъ ва қимати хосро дорост, мутахассисони соҳаҳои гуногун истифода аз техникаю технологияи электрониро ҷиҳати расидан ба ҳадаф хеле муҳим мешуморанд. Техникаи муосир имкон медиҳад, ки коркарди босифати иттилоъ бо суръати баланд анҷом ёфта, ба ин васила муштариён ба ахбори лозим дар кўтоҳмуддат даст ёбанд. Табиист, ки Китобхона чун маркази муҳими иттилоотрасонӣ аз ин раванд наметавонад дар канор бошад, пас он ҳадафу самтҳои фаъолияташро бо талаботи ҷомеъаи иттилоотӣ созгор менамояд. Гузариш аз шеваҳои анъанавии иттилоотрасонӣ ба усулҳои муосири автоматикунонии фаъолият барои Китобхона ногузир аст. Алалхусус баробари китобҳои чопӣ арзи вуҷуд кардани Китобхонаи электронӣ тағироти куллӣ дар самти хизматрасонӣ ба хонанда ворид намуд. Пешрафти босуръати технологияи муосир-алоқаи мобилӣ, телекоммуникатсия, компютер ва ғайра баробари иқтисоду иҷтимоъ маҳаки рушди иттилоотрасонӣ низ гардиданд.
Китобе, ки дар даст доред, на танҳо аз тӯи калон обрӯ ёфта балки бо завқ хандиданро меомӯзад. Хонеду хонед, умратон як миллион сония дароз мешавад.
Дар ин китоб чанде аз афсонаҳои марғуби "Ҳазору як шаб"интихобан фароҳам омаданд.
Ҷилди дуюми Куллиёти академии Абулқосим Лоҳутӣ шеърҳои лирикӣ ва публисистии ўро аз соли 1926 то соли 1940 дарбар мегирад.
Кудакони азиз! Мероси фарҳангӣ шомили ҳамаи он чизҳои боарзише мешавад, ки гузаштагони як миллат онҳоро сохта ва ё таҳияи карданд. Ин осор насл ба насле гузашта ба мо расидааст. Пас дар ҳифзо он барои ояндагон кӯшо бошем
Шеърҳои Алидоди Чароғабдол ойинаи дили софи ўст, ки ишқи поки Ватан дар ў партав афканда.
Дар китоби мазкур паҳлӯҳои гуногуни идораи давлатӣ аз нуқтаи назари диди васеи он, мавриди таҳлил қарор гирифтааст. Ҳар як мавзӯи дар китоб дарҷшуда қисми таркибии идораи давлатӣ маҳсуб ёфта, хонандаи он дар мавзӯъҳои инъикосгардида метавонад бо ҷанбаҳои муҳими идораи давлатӣ ҳамчун назария ошнои пайдо кунад.
Дар китобча маълумотҳо доир ба дастовардҳои илмӣ таҷрибаи пешқадам ва хусусиятҳои парвариши зироати қулфинай (клубника) гирд оварда шудаанд, ки дар паст кардани харҷи меҳнати дастӣ ҳангоми нигоҳубини ин растани имкон медиҳанд. Коркарди он бо харҷи меҳнати кам барои кормандони соҳаи кишоварзӣ. Ба интихоби навъ ва омода кардани хок диққати махсус дода шуда, ба мутахассисон ва роҳбарони хоҷагиҳои кишоварзӣ тавсия карда мешавад
Дар ин маҷмӯа мақолаҳо ва аксҳое фароҳам омадаанд, ки аз рӯзгори ибратомӯзи бонуи Бӯриннисо Бердиева ҳикоят мекунанд. Ӯ солҳои 1963-83 дар овони султаи камунистон сардабирии рӯзномаи «Маориф ва маданият»-ро бар дӯш дошт ва онро ба минбари меҳанандешон, миллатбоварон ва озодиҷӯён табдил дода, зангӯлаи худогоҳиву бедории миллиро ба садо дароварда буд. Барҳақ, маҳз ӯ унвони ифтихории бузургбонуи матбуоти тоҷикии садаи бистумро зебанда аст.