Дар шароити кунунӣ, ки ҳама гуна иттилоъ мавқеъ ва қимати хосро дорост, мутахассисони соҳаҳои гуногун истифода аз техникаю технологияи электрониро ҷиҳати расидан ба ҳадаф хеле муҳим мешуморанд. Техникаи муосир имкон медиҳад, ки коркарди босифати иттилоъ бо суръати баланд анҷом ёфта, ба ин васила муштариён ба ахбори лозим дар кўтоҳмуддат даст ёбанд. Табиист, ки Китобхона чун маркази муҳими иттилоотрасонӣ аз ин раванд наметавонад дар канор бошад, пас он ҳадафу самтҳои фаъолияташро бо талаботи ҷомеъаи иттилоотӣ созгор менамояд. Гузариш аз шеваҳои анъанавии иттилоотрасонӣ ба усулҳои муосири автоматикунонии фаъолият барои Китобхона ногузир аст. Алалхусус баробари китобҳои чопӣ арзи вуҷуд кардани Китобхонаи электронӣ тағироти куллӣ дар самти хизматрасонӣ ба хонанда ворид намуд. Пешрафти босуръати технологияи муосир-алоқаи мобилӣ, телекоммуникатсия, компютер ва ғайра баробари иқтисоду иҷтимоъ маҳаки рушди иттилоотрасонӣ низ гардиданд.
Ватандӯстӣ асоси идеологии ҳар кадоме давлатҳои мустақил ба шумор меравад. Аз ин рӯ, рушди системаи тарбияти ватандӯстӣ ҳамчун институти пурарзиши далатию ҷамъиятӣ бояд яке аз аслитарин самтҳои сиёсати давлат дар умури ҷавонон бошад.
Гулчеҳра Сулаймонова шоираи дӯстдоштаи бачагон мебошад. Барои шеърҳои дилчаспаш ӯ сазовори мукофоти ба номи Рӯдакӣ гардидааст. Маҷмӯае,ки ҳоло шумо дар даст доред, армуғонест иборат аз панҷ боби шеъру тарҷумаҳо
Дар ҳақиқат, Ҳақ Таъоло аз хазинаи давохонаи худ даво мекунад, валекин бандагони оқилу донишмандашро сабаб кардааст. Бинобар ин Аллоҳ Таъоло гуфтааст: "Ҳар беҳтарини одамиён он аст, ки касе аз даст ва аз пой ва аз забони ӯ озоре набинад ва хубтарини одамиён он аст, ки аз вай манфиате бигиранд". "Хайра ли-нос ман янфаъа ли-нос".Агар шахсе аз ин китоб баҳрае бигираду шифо ёбад, Худоро ҳазорон-ҳазор шукргузорам.
Ин китоб ба Шумо ёрӣ мерасонад, то бифаҳмед , ки пул метавонад барои Шумо кор кунад, на Шумо барои пул. Он мадад мерасонад, ки Шумо тарзи фикррониатонро дигар кунед, роҳҳои дигари пулкоркуниро дида тавонед ва бо кам сарф кардани вақт истеъдоди пул кор карда тавонистани худро инкишоф диҳед. Китоб барои Шумо роҳи озодии пулиро мекушояд.
Романи нависанда Гулчеҳра Муҳаммадиева – «Чордода- рон» (қисми 1,2) ҳаёти муосирони моро, ки дар ҳама шебу фа- розҳои зиндагӣ садоқатро дар нисбати якдигар фаромӯш намекунанд, фаро мегирад. Нависанда кӯшидааст ба воситаи персонажҳои асар муқаддасоти оиларо ба хонанда иброз до- рад. Қаҳрамонҳои асар ва воқеаҳое, ки дар саҳифаҳои он пеш- каши хонанда мегарданд, бофтаи хаёли нависанда набуда, инъикоси бевоситаи рӯзгори имрӯзаи мардуми тоҷик мебо- шанд ва мо боварӣ дорем, ки муҳтавои асар писанди хотири хонанда мегардад.
Шоир Бобо Ҳоҷӣ аз қуллаи ҳаштодсолаи умр ба дунё бо чашми басират менигарад, Ба назари борикбини у ҳам ҷахон, ҳам одамон ва ҳам ёру дустон беш аз пеш рангинтару ширин ар ва зеботару азизтар чилва мекунанд.
Вазифаи таърихи адабиёти тоҷик аз мураттаб ва пай дар ҳам баён кардан ва шарҳ додани равиши инкишофи адабӣ, пайдоиш, тариққӣ ва бар ҳам хӯрдани услуб ва ҷараёнҳои адабӣ, ки дар рафти тарақии мадании халқи тоҷик дар давоми асрҳо ба вуҷуд омадааст, иборат мебошад. Доираи осоре, ки халқ эҷод кардааст, басо васеъ ва гуногун мебошад.
Фарҳанги тафсирии забони тоҷикӣ беш аз 80 ҳазор вожаву ибора ва таркибҳои забони тоҷикиро фаро гирифта, аз лиҳози сохтор калимаву таркиб ва истилоҳоти ҳам давраи классикии инкишофи забон ва ҳам давраи муосири рушди онро дар бар гирифтааст. Дар охири фарҳанг мифтоҳи арабӣ замима шудааст. Фарҳанг барои истифодаи доираи васеи хонандагон пешбинӣ мешавад.