Дар шароити кунунӣ, ки ҳама гуна иттилоъ мавқеъ ва қимати хосро дорост, мутахассисони соҳаҳои гуногун истифода аз техникаю технологияи электрониро ҷиҳати расидан ба ҳадаф хеле муҳим мешуморанд. Техникаи муосир имкон медиҳад, ки коркарди босифати иттилоъ бо суръати баланд анҷом ёфта, ба ин васила муштариён ба ахбори лозим дар кўтоҳмуддат даст ёбанд. Табиист, ки Китобхона чун маркази муҳими иттилоотрасонӣ аз ин раванд наметавонад дар канор бошад, пас он ҳадафу самтҳои фаъолияташро бо талаботи ҷомеъаи иттилоотӣ созгор менамояд. Гузариш аз шеваҳои анъанавии иттилоотрасонӣ ба усулҳои муосири автоматикунонии фаъолият барои Китобхона ногузир аст. Алалхусус баробари китобҳои чопӣ арзи вуҷуд кардани Китобхонаи электронӣ тағироти куллӣ дар самти хизматрасонӣ ба хонанда ворид намуд. Пешрафти босуръати технологияи муосир-алоқаи мобилӣ, телекоммуникатсия, компютер ва ғайра баробари иқтисоду иҷтимоъ маҳаки рушди иттилоотрасонӣ низ гардиданд.
Дастури таълимии мазкур дар асоси маълумоти таи солoои охир аз манбаҳои илмӣ, илмӣ-оммавӣ ва давр гирд оварда шуда, инчунин маърӯзаoҳои илмиву дарсoҳои академик Ю.С.Носиров оиди «Биотехнологияи кишоварзӣ», тартиб дода шудааст
Осори шифоҳӣ як бахши муҳимми адабиёти ҳар як миллат меёбад. Тоҷикистон низ чун миллати қадим дорои осори шифоҳии гани мебошад. Афсона як кисмати он буда, дар он орзуву омоли мардум дар хар давру замон инъикос ёфтааст. Гирдовари ва нашри афсона имкон медихад,ки ин дурдонаи осори шифохи умри човидон дошта бошад.Зеро бо мурури вакту замон баъзеи онхо аз хотирхо фаромуш мешаванд. Нашри китоби "Афсонахои халки точик "имкон фарохам меорад,ки ин киссахои маргуби мардуми мисли гавхараки чашм хифз шаванд ва дустдорони он хамеша бо афсона бошад.
Дар ҷилди дуюми куллиёти Шайх Муслиҳиддин Саъдии Шерозӣ, тайибот девони "Бадоеъ", ғазалиёти қадим, маснавиёт ва қитъава рубоиёти дилпазири ӯ фароҳам омаданд.
Романи нави нависандаи хушзавқи тоҷик Аброри Зоҳир дар мавзӯи бисёр ҷиддии равонии (психологии) халқи мо бахшида шудааст. Нигоҳи мардуми деҳот ва бо нигоҳи нави шаҳрӣ, ақидаи нави ҷаҳонӣ бо собиқаи инсонӣ бархӯрдҳои тезутунде доранд. Ва нависанда хеле дилнигарона ба нигоҳҳо ва ақида ворид мешавад ва пеши хонанда чун дастархон мекушояд.
Дар ин китоб достонҳое, ки" Мавлоно Чалолуддини Балхӣ" бо зарофати табъи бемонандаш дар китоби монданӣ ва хондании «Маснавии маънавй» овардааст, бо баёни содаву зудёб гузориш шудааст, то ҷавонони адабдӯст битавонад бад- ин васила вориди дунёи «Маснавӣ» шаванд, ҳикоятҳои онро биёмӯзанд ва аз ҳидоятҳои он баҳраманд гарданд.
Рисолаи носирҷон Маъсумӣ "Забон ва услуби Аҳмади Дониш" ба тадқиқи масъалаҳои забони адабии тоҷик дар охири асри XIX ва ибтидои асри XX бахшида шуда, дар он ҷо ҷараёни инкишофи забон дар мисоли кӯшишоти маорифпарварон ва сарвари онҳо Аҳмади Дониш барои содда кардани забон санҷида шудааст. таҳқиқи забону услуби Аҳмади Дониш дар ҳамбастагӣ бо ҷараёни адабии давр, мавзӯъ ва ғояи осори илмиву бадеии ӯ сурат гирифтааст.
Ин асар китоби дуюм аз силсилаи китобҳои сегонаи профессор Худой Шарифзода дар мавриди шоҳномапажӯҳӣ буда, ба таҳқиқи мазмуну шакли дувоздаҳ достони бузурги "Шоҳнома"-и Ҳаким Абулқосими Фирдавсӣ бахшида шудааст. Китоб барои шоҳномашиносон, адабпажӯҳон, донишҷӯёни мактабҳои олию омӯзишгоҳҳо, омӯзгорону хонандагони мактабҳои ҳамагонӣ ва дигар алоқамандон пешниҳод мешавад.
Вазифаи асосии бо роҳи шартномавӣ пайваста тайёр кардани мутахассисони дорои маълумоти олӣ ва миёнаи касбӣ аз ҷумлаи шахсоне, ки аз ҳисоби маблағи буҷети ҷумҳуриявӣ ва маҳаллии Ҷумҳурии Тоҷикистон таълим мегиранд (минбаъд пайваста тайёр кардани мутахассисони дорои маълумоти олӣ ва миёнаи касбӣ бо роҳи шартномавӣ номида мешавад), қонеъ намудани талаботи корхонаҳо, ташкилотҳо ва муассисаҳо дар навбати аввал онҳое, ки аз ҳисоби маблағҳои буҷетҳои номбурдашуда маблағгузорӣ мешаванд, бо кадрҳои баландихтисос мебошад.