Дар шароити кунунӣ, ки ҳама гуна иттилоъ мавқеъ ва қимати хосро дорост, мутахассисони соҳаҳои гуногун истифода аз техникаю технологияи электрониро ҷиҳати расидан ба ҳадаф хеле муҳим мешуморанд. Техникаи муосир имкон медиҳад, ки коркарди босифати иттилоъ бо суръати баланд анҷом ёфта, ба ин васила муштариён ба ахбори лозим дар кўтоҳмуддат даст ёбанд. Табиист, ки Китобхона чун маркази муҳими иттилоотрасонӣ аз ин раванд наметавонад дар канор бошад, пас он ҳадафу самтҳои фаъолияташро бо талаботи ҷомеъаи иттилоотӣ созгор менамояд. Гузариш аз шеваҳои анъанавии иттилоотрасонӣ ба усулҳои муосири автоматикунонии фаъолият барои Китобхона ногузир аст. Алалхусус баробари китобҳои чопӣ арзи вуҷуд кардани Китобхонаи электронӣ тағироти куллӣ дар самти хизматрасонӣ ба хонанда ворид намуд. Пешрафти босуръати технологияи муосир-алоқаи мобилӣ, телекоммуникатсия, компютер ва ғайра баробари иқтисоду иҷтимоъ маҳаки рушди иттилоотрасонӣ низ гардиданд.
Девони Шайх Камоли Хуҷандӣ бар мабнои нусхаи дастнависи куҳани шумораи 4739, ки дар китобхонаи Остони Қудси Разавии Машҳад маҳфуз аст, мураттаб шудааст. Китобати ин нусха дар айёми зиндагии шоир (дар охири ҳаёташ) аз ҷониби хушнависи номаълуме шурӯъ гардида, пас аз даргузашти ӯ ба анҷом расидааст. Нусхаи дастнависи мазкур бори аввал мавриди баҳрабардорӣ қарор дода мешавад. Таҳиягар нусхаи мазкурро аз рӯйи алифбои форсӣ аз нав тадвин кардаву иштибоҳоти матни ғазалҳоро дар муқоиса бо нусхаҳои муътабари дигар тасҳеҳ намудааст. Китоб, ки барои оммаи васеи хонандагон пешниҳод мешавад, калимаву таркибҳои душворфаҳми матни ғазалҳо дар охир тавзеҳ карда шудаанд.
Яке аз асарҳои бузурги ӯ «Дувоздаҳ дарвозаи Бухоро» ба шумор меравад. Мазмун ва мундариҷаи асар давоми воқеаҳои китоби аввалӣ буда, ҳодисаву воқеаҳои солҳои 1920-1922-ро фаро гирифтааст. Ин давра солҳои аввали баъди инқилоби халқии Бухоро буда, замони ниҳоят вазнини таърихӣ будааст. Ҳама табақаҳои ҷамъият инқилобро ба таври ба худ хос дарк мекарданд. Муносибати шахсони пешқадами ҷамъият аз қабили Асою Фирӯза, Аббосу Каримҷон ба тағйиротҳои гуногуни замона мусбат буданд.
Ҳар як шеъри ин маҷмӯа ороста бо хушбӯйиҳои гулҳои табиат аст, бо накҳати хушу гуворо ишқу зебоиро тараннум менамояд ва аз муаллиф эҳдост ба ошиқони шайдо ва дӯстдорони каломи мавзун
Дар китоби пешниҳодшуда ба қадри имкон дар бораи тамоми динҳои бостонӣ ва муосир маълумоти лозимӣ оварда шудааст. Сохтори китоб мутобиқи усули таснифи динҳо аз рӯйӣ умумияти фарҳангиву тамаддунӣ тартиб дода шудааст.
Дар ин романи ҳаҷвӣ воқеаҳои реалӣ тасвир ёфтаанд. Персонажи асар Сафармахсум -шахси бофта нест. Ин шахс дар ҳақиқат дар Ҳисор зиндагӣ мекард. Дар роман ҳаёти мардуми ҳисор, Қаратоғ ва қисман Қаршию Бухоро акс ёфтааст. Асар бо забони зиндаи гуфтугӯӣ бо зарбулмасалу мақолаҳо навишта шудааст.
Ҷилди сеюм асарҳои мунтахаб аз овестӣ ва романҳои "Ишқи аввал" "Падарон ва фарзандон" " Дуд" иборат аст.
Ҳифз кардани арзишҳои фарҳанги мутобиқи давру замон инкишоф додан ва бегазанд ба фардоиён расонидани онҳо вазифаи муқаддаси ватандустонаи ҳар кадоми мову шумост. Э. Ш. Раҳмонов
Дар ҷилди дуюми куллиёти Шайх Муслиҳиддин Саъдии Шерозӣ, тайибот девони "Бадоеъ", ғазалиёти қадим, маснавиёт ва қитъава рубоиёти дилпазири ӯ фароҳам омаданд.
«АБУМУСЛИМНОМА», яке аз нахустин асарҳои насри омиёнаи форси- тоҷикист. Аз нигоҳи навъи адабӣ (жанр) ин асар достони размию таърихӣ буда, падидаҳову рӯйдодҳои ҳам воқеиву ҳам хаёлиро фаро гирифтааст. Қаҳрамони марказии достон шахси таърихӣ, пешвои шӯриши зидди Хилофати Умавиён Абумуслими Хуросонист. Дар миёнаи асри 8 дар сарзаминҳое, ки мардуми эронинажод, аз ҷумла тоҷикон, маскун буданд, норозигии мардум аз Хилофати араб бар авҷи хеш расид. Намояндагони хонадонҳои Аббосиёну Алавиён аз ин ҳол баҳра ҷуста, алайҳи Умавиён бархостанд.