Дар шароити кунунӣ, ки ҳама гуна иттилоъ мавқеъ ва қимати хосро дорост, мутахассисони соҳаҳои гуногун истифода аз техникаю технологияи электрониро ҷиҳати расидан ба ҳадаф хеле муҳим мешуморанд. Техникаи муосир имкон медиҳад, ки коркарди босифати иттилоъ бо суръати баланд анҷом ёфта, ба ин васила муштариён ба ахбори лозим дар кўтоҳмуддат даст ёбанд. Табиист, ки Китобхона чун маркази муҳими иттилоотрасонӣ аз ин раванд наметавонад дар канор бошад, пас он ҳадафу самтҳои фаъолияташро бо талаботи ҷомеъаи иттилоотӣ созгор менамояд. Гузариш аз шеваҳои анъанавии иттилоотрасонӣ ба усулҳои муосири автоматикунонии фаъолият барои Китобхона ногузир аст. Алалхусус баробари китобҳои чопӣ арзи вуҷуд кардани Китобхонаи электронӣ тағироти куллӣ дар самти хизматрасонӣ ба хонанда ворид намуд. Пешрафти босуръати технологияи муосир-алоқаи мобилӣ, телекоммуникатсия, компютер ва ғайра баробари иқтисоду иҷтимоъ маҳаки рушди иттилоотрасонӣ низ гардиданд.
Дар ин ҷилд мунтахаби ашъори сутунҳои шеъри муосири Тоҷикистон – Муъмин Қаноат, Бозор Собир ва Лоиқ Шералӣ пешкаши алоқамандон мегардад. Умедворем, ки бори дигар хонандаи соҳибзавқро ҷалбу мафтун намуда, дар вуҷудаш беҳтарин эҳсоси инсонӣ – меҳру садоқат, ишқу вафо, ватан- парварию миллатдӯстӣ бармеангезанд.
«Шоҳнома»-и Ҳаким Абулқосим Фирдавсӣ аз шумори он осори гаронбаҳои фарҳангист, ки чун китоби халқ дар канори ишку ихлос ва оѓӯши завқу андешаи мардумон аз осеби забонаҳои дуду оташи ҳаводиси рӯзгорон ва дандонаҳои арраи бедоди замонҳо то имрӯз маҳфуз мондааст. Шоҳнома»-и безавол асрҳост, ки миёни мадумон шӯҳрат ва маҳбубияти хосе дошта, ҳамвора мавриди таваҷҷӯҳи на танҳо бошандагони Ховарзамин, балки халқҳои тараққихоҳи дигар мамолики ҷаҳон аст. «Шоњнома» дар ҳама кишварҳо дӯстон ва ошиқони зиёде дошта, достонҳои ҷудогонаи он тавассути донишмандон ба забони халқҳои гуногуни ҷаҳон тарҷума ва дастраси хонандагони ҳар диёр гардидааст. Ба хонандаи азиз чопи севуми “Шоҳнома”-и безаволи Ҳаким Фирдавсӣ, ки бо кӯшиши таҳиягарони матни он омода гаштааст, пешкаш мегардад. Муҳаққиқон дар ин нашр аз нусхаҳои дигари “Шоҳнома” истифода кардаанд, ки ин арзиши корашонро бештар мекунад.
Дар қисми сеюми гулчини ашъори шоирон "Гулшани адаб" аз намунаи ашъори бузургтарин ғазалсароӣ Камолӣ Хуҷандӣ сар карда, то ашъори шӯрангези Ҷомӣ ва ҳамсарони ӯ гирд оварда шудааст.
Китоби мазкур саҳифае чанд аз рӯзгори таърихии мардуми тоҷикро дар солҳои мухталиф фароҳам овардааст, ки умедворем, мақбули табъи соҳибназарон мегардад.
“Хуршеди раҳгузар” намунаи ашъори солҳои охир эҷодкардаи шоираи хушзавқ Адибаи Хуҷандӣ буда, хонандаро ба олами ишқу зебоӣ ва покиву рӯшноӣ ҳидоят месозад.
Дар қисми сеюми романи «Саройи санг» муаллиф саргузашту сарнавишти қаҳрамонони асарро давом дода, хонандаро бо вазъи риққатбори тоҷикони Шуғнонзамин ва авзои сиёсии солҳои 70-уми асри XIX ошно месозад. Дар ин айём Афғонистон барои ба даст овардани Шуғнону Вахон даст ба омодагии ҳарбӣ мезанад. Таҳти роҳбарии тоҷики зарафшонӣ Муҳаммад Яъқуббеки Бадавлат мусалмонони Хитойи ғарбӣ давлате ба номи Йеттишаҳр ташкил мекунанд. Яъқуббек барои ҳимояи он англисҳоро ба хоки ин давлати навбунёд роҳ медиҳад. Қавму қабилаҳои қирғизони назди Помир низ барои муттаҳид гаштан тадбирҳоеро роҳандозӣ менамоянд. Мир Манзаршоҳ барои мустаҳкам намудани сарҳади шарқии Шуғнонзамин дастаҳои ғоратгари қирғизро шикаст медиҳад. Шоҳи Бадахшон Маҳмудшоҳ ба Шуғнон лашкар ка-шида, ба муқобилати ғайричашмдошти артиши он дучор мегардад. Юсуфалихон бо маслиҳати аҳли фазл бо Маҳмудшоҳ сулҳ мебандад, вале бо додани 70 навраси хуфӣ ба бардагӣ обрӯйи худро дар назди раият барбод медиҳад.
Китоби дарсӣ барои донишҷӯён ва аспирантҳои тахассуси иқтисодӣ ва инчунин мутахассисоне, ки дар соҳаи илми макроиқтисодӣ машгуланд, пешбинӣ гардидааст.
Фаридуддини Аттор Нишопурӣ аз суханварони намоёни адабиёти форс- тоҷик ба шумор рафта, бо осори зиқимати орифонаи худ дар байни дӯстдорони каломи бадеъ маъруфияти алоҳида дорад. Сухани манзуми Аттор саршори андешаҳои тарбиявӣ -ахлоқӣ дониста шудаанду барои завқи имрӯзаи хонанда низ мусоидат мекунанд. Ин ҷо намунае аз хирвор , порае чанд барои ниёзмандон, бахусус мактабиён, эҳдо мегардад.
Истиқлолияти давлатӣ ба мардуми Ҷумҳурии Тоҷикистон имкон дод, ки мактаби давлатдории миллии худро рушд дода, модели муосирро озодона интихоб намояд. Маҳз дар ҳамин давра заминаи устуворисиёсӣ ва ҳуқуқии сохти нав, яъне давлати демократии дунявии ҳуқуқбунёд гузошта шудаанд.