Дар шароити кунунӣ, ки ҳама гуна иттилоъ мавқеъ ва қимати хосро дорост, мутахассисони соҳаҳои гуногун истифода аз техникаю технологияи электрониро ҷиҳати расидан ба ҳадаф хеле муҳим мешуморанд. Техникаи муосир имкон медиҳад, ки коркарди босифати иттилоъ бо суръати баланд анҷом ёфта, ба ин васила муштариён ба ахбори лозим дар кўтоҳмуддат даст ёбанд. Табиист, ки Китобхона чун маркази муҳими иттилоотрасонӣ аз ин раванд наметавонад дар канор бошад, пас он ҳадафу самтҳои фаъолияташро бо талаботи ҷомеъаи иттилоотӣ созгор менамояд. Гузариш аз шеваҳои анъанавии иттилоотрасонӣ ба усулҳои муосири автоматикунонии фаъолият барои Китобхона ногузир аст. Алалхусус баробари китобҳои чопӣ арзи вуҷуд кардани Китобхонаи электронӣ тағироти куллӣ дар самти хизматрасонӣ ба хонанда ворид намуд. Пешрафти босуръати технологияи муосир-алоқаи мобилӣ, телекоммуникатсия, компютер ва ғайра баробари иқтисоду иҷтимоъ маҳаки рушди иттилоотрасонӣ низ гардиданд.
Дар ин китоб аз рӯзгору зиндагии шоири шинохта Муҳтарам Ҳотам лаҳзаҳои гуногуни лутфомезу ибра- тангез гирд оварда шудаанд. Қисмате аз ин лаҳзаҳо агар хонандаро ба табассуму хушҳолӣ водор намо- янд, қисмати дигар ӯро ба ҳикматеву ибрате далолат месозанд. Муаллиф ин лаҳзаҳои ҳаёти шоирро ба та- ври аслӣ рӯи коғаз оварда, чизеро аз онҳо афзудаву коста нагардондааст.
Китоби «Муодилаҳои физикаи математикӣ» — ин асарест, ки ба таҳлили назариявӣ ва ҳалли муодилаҳои дифференсиалӣ ва баъзан интегралӣ, ки дар моделсозии равандҳои физикӣ истифода мешаванд, муҳассилият медиҳад. Китоб дар атрофи асосҳои математикӣ ва равандҳои физикӣ, ки тавассути усулҳои муосири математика баррасӣ мешаванд, ташкил ёфтааст.
Зебуннисо духтари шоҳи Ҳиндустон Абузафар Муҳиддин Аврангзеб (1658-1707) буда, аз шоираҳои ширинкалом ва хушидои тоҷик аст, ки соли 1639 дар Деҳли таваллуд шудааст. Зебуннисо аз хурдӣ дар назди зани фозилае бо номи Хофиза Марям касби илм намуда, Куръони маҷидро дар муддати ду солу се мох, аз ёд мекунад. Баъдтар у илмҳои мантику ҳикмат ва таърихро фаро гирифта, машқӣ хат мекунад ва дар навиштани хатҳоӣ настаълику насх моҳир мешавад. Зебуннисо бо тахаллусҳои Зебуннисо ва Махфӣ шеър гуфтааст. У ба гайр аз девони ашъор асари насрие дар тафсири Куръони маҷид бо номи «Зеби тафосир» таълиф кардааст. Зебуннисо соли 1702 дар синни 63-солагӣ дар Дехлӣ вафот кардааст. Мо ин газалиёти Зебуннисоро аз руйи нусхаи чопи сангин «Девони Махфӣ», ки соли 1898 дар матбааи «Нувил Кишур»- и Конпур ба табъ расидааст, ба чоп омода намудем.
Дар рисола бозтоби ҷанги шаҳрвандӣ дар шеъри индавраинаи тоҷик мавриди муҳокима қарор гирифтааст. То кадом андоза ба воқеияти рӯйдодназдик шуда онро бо услуби ба худ хос, дар жанрҳои гуногуни шеърӣ қаламдод намудан, истифода аз бофтаҳои бадеӣ, дигар аз паҳлӯи таҳқиқи рисола ба шумор меравад.
Яке аз вазифаҳои муҳимтарини омӯзиш дар муассисоти таҳсилоти олӣ аз он иборат аст, ки донишҷӯён бояд малакаҳои мустақилонаи кор карданро аз бар намояд. Инро пешравии илми замона ва талаботи зиндагӣ тақозо мекунад
Агар инсон тафаккури худро ба самти дуруст тағйир дода тавонад, дар он сурат рушду тараққӣ хоҳад кард. Одатан, инсонро танҳо ба он хотир ҳурмату эҳтиром менамоянд, ки ӯ воқеан рушду инкишофи ҳамаҷонибаи худро анҷом дода тавонистааст. Ага инсон ҳамаҷониба камол наёфта бошад, обрӯю эътибораш коста мегардад. Ба китоб ба саволҳои зиёд ҷавоб гуфта шуда, ҳамчунин саргузаштҳои ҷолиби одамон оварда шудаанд. Қариб ҳамаи мисолҳои дар китоб овардашуда хусусияти мусбат ва амалишаванда доранд, зеро ангезаҳои манфӣ бе ин ҳам хеле зиёданд ва дар ҳаёти ҳамарӯзаи мо кофӣ мебошанд.
Яминуддин Абдулҳасан Амир Хусрави Деҳлавӣ мутахаллис ба Хусрав бузургтарин намояндаи адабиёти форсизабони Ҳиндустон буда бо осори пурқиматаш асоси адабиёти форсизабонро дар он сарзамин мустаҳкам гардонида аст ва дар роҳи ривочу равнақи минбаъдаи адабиёти форсу тоҷик саҳми бесазое гузошта аст.
«Шеди ниёгон» маҷмуи мавҷудот, ҳаёт, муъҷизаҳои беҳамтои улуми ғуюби Офаридгори оламу одам буда, ба хотири бандаҳои хокӣ нурборӣ дорад, инсонҳои асили Сайёра бо адолати кору эҷод ва ҳунару кошифӣ ба хушбахтии башарият бештар саҳмгузор бошанд… Ангораҳову чакомаҳои асар дар асоси асарҳои «Шоҳно-ма»-и Дақиқӣ, «Ёднома»-и Бобо Тоҳир, «Парвоз»-и Шайх Аттор, «Маснавӣ»-и Мавлонои Балхӣ, «Рамзҳои ориён», «Гиряи нур», «Чарх» ва «Толеъ» таҳия гардида, армуғонест ба хонандаи гиромиқадр
Дар замони мукаррар гардидан ва равнак, ёфтани муносибатхои бозаргонй, рушди босуръати сохаи маблаггузории хурд ба тахлили фаъолияти ташкилотхои маблаггузории хурд таваччухи бештар зохир карда мешавад. Дар асар як катор тавсияву пешниходхое оварда мешавад, ки амалй гардонидани онхо ба раванди паст кар дани сатхи камбизоатй суръат бахшида, ба пешрафти иктисодиёти бозаргонй ва адолати вокеии ичтимой мадад хохад кард. Асар барои омузгорони мактабхои олй ва миёнаи махсус, иктисоддонхо, хукукшиносон, муаррихону файласуфон, донишчуён, мутахассисони сохаи маблаггузории хурд ва хамчунин барои доираи васеи хонандагон таъин гардидааст. Асари мазкур ба таълим ва бозомузии мутахассисони донишгоххо, коллечу литсейхо, мактабхои тахсилоти хамагонй ва кормандони системаи ташкилотхои маблаггузории хурд хизмати арзанда хохад кард.