Дар шароити кунунӣ, ки ҳама гуна иттилоъ мавқеъ ва қимати хосро дорост, мутахассисони соҳаҳои гуногун истифода аз техникаю технологияи электрониро ҷиҳати расидан ба ҳадаф хеле муҳим мешуморанд. Техникаи муосир имкон медиҳад, ки коркарди босифати иттилоъ бо суръати баланд анҷом ёфта, ба ин васила муштариён ба ахбори лозим дар кўтоҳмуддат даст ёбанд. Табиист, ки Китобхона чун маркази муҳими иттилоотрасонӣ аз ин раванд наметавонад дар канор бошад, пас он ҳадафу самтҳои фаъолияташро бо талаботи ҷомеъаи иттилоотӣ созгор менамояд. Гузариш аз шеваҳои анъанавии иттилоотрасонӣ ба усулҳои муосири автоматикунонии фаъолият барои Китобхона ногузир аст. Алалхусус баробари китобҳои чопӣ арзи вуҷуд кардани Китобхонаи электронӣ тағироти куллӣ дар самти хизматрасонӣ ба хонанда ворид намуд. Пешрафти босуръати технологияи муосир-алоқаи мобилӣ, телекоммуникатсия, компютер ва ғайра баробари иқтисоду иҷтимоъ маҳаки рушди иттилоотрасонӣ низ гардиданд.
Барои донишҷӯёни ихтисосҳои иқтисодӣ, муносибатҳои байналхалқӣ, магистрон ва онҳое,ки илми мазкурро мустақилона мавриди омӯзиш қарор доданд,тавсия мегардад.
«Техникаи гармӣ» фанни умумитехникӣ буда, тарзҳои ба даст овар- дан, тағйир додан, интиқол намудан ва истифодабарии гармӣ, инчунин принсипҳои ҳаракат ва хусусиятҳои конструктивии генераторҳои гармӣ ва буғӣ, мошинҳои гармӣ, аппаратҳо ва механизмҳоро меомӯзад. Ҳалли масъалаҳои муҳими таъминоти бехатарии энергетикии хоҷагии халқи Тоҷикистонро бе равнақ додани соҳаи энергетика тасаввур кардан мумкин нест. Тоҷикистон манбаъҳои боӣи ангишт, гази табиӣ ва нафт дорад ва дар асоси истифода бурдани онҳо ҳамчун сӯзишворӣ, сохтани нерӯгоҳҳои бар- қии гармӣ мақсадовар мебошад. Бояд қаӣд намуд, ки нархи сӯишвории ор- ганикӣ сол аз сол афзуда истодааст ва проблемаи сарфаҷӯии он хеле муҳим мебошад.
Дӯсти ҷавон! Баҳром Фирӯз дар нахустин китоби ҳикоятҳои худ ба ту аз экзотикаи коинот, асрори сайёраҳо нақл намекунад. Дар ин ҳикояҳо аз кору бори ҳаррӯзаи ту барин наврасону ҷавонон, орзую ҳавас, некию бадии кирдори онон сухан меравад. Адиб туро ба сайри кӯҳсор мебарад, аз дашти Ёвон то заминҳои навободи Мирзочӯл — кишвари худро, одамони сарбаланд ва меҳнатдӯсти онро ба ту ошно мекунад.
Китоб пораҳо аз шаҳри ҳоли яке аз симоҳои барҷастаи олами Ислом Ҳазрати Султон Увайси Қарни, ишораҳо дар адабиёти тоҷику форс, падидаҳои соҳибистиқлолӣ, ҳадисҳо ва ривояту дигар матолибро дар бар гирифта, барои доираи васеи хонандагон пешбини гардидааст.
Дар китоби "Эмомалӣ Раҳмон-бунёнгузори сиёсати хориҷии Тоҷикистон" паҳлӯҳои гуногуни нақши роҳбари давлати Тоҷикистон дар роҳандозӣ намудани сиёсати хориҷии кишвар, ривоҷ додани робитаҳо бо кишварҳои хориҷӣ, ҳамкорӣ бо созмонҳои байналмиллалӣ, ташаббуси ибтикорот, дарёфти ҷойгоҳи ҷумҳури дар арсаи ҷаҳонӣ,дипломатияи фарҳангӣ, муносибатҳо бо ҳамватанони бурунмарзӣ,ташшакули асосҳои назариявӣ ва ҳуқуқуии сиёсати хориҷии кишвар инъикос ёфтанд, Барои дорои васеи хонандагон пешбини шудааст.
Конвенсия дар бораи ҳуқуқи кӯдак воситаи асосиии байналмилалие ба шумор меравад, ки дар он тамоми ҳуқуқи кӯдакон дарҷ гардидааст. Конвенсияи мазкур аз ҷониби Асамблеяи Генералии Созмони Милали Муттаҳид дар таърихи 20 ноябри соли 1989 кабул гардидааст ва қариб дар тамоми давлатҳои дунё ба тасвиб расидааст ва ин гувоҳӣ медиҳад, ки ҷомеаи ҷаҳонӣ ба масъалаҳои кӯдакон аҳамияти ҷиддӣ медиҳанд.
Курси «Назорати технокимиёвии истеҳсоли шароб ва ликёру арақ» яке аз силсилафанҳои махсусе мебошад, ки бо барномаи таълими донишҷӯёни ихтисоси 270500 пешбинӣ шудааст. Мақсади асосии фанни мазкур ба амал баровардани назорати равандҳои технологӣ ва тарзҳои гузаронидани онҳо мебошад, то ки бо сарфи камтарини ашёи хом ва қувваю воситаҳо маҳсулоти хушсифат ба даст оварда шавад.
Бедор намудани завқи кӯдак ба ёдгирӣ ва иҷро ба воситаи машқҳои шавқовари омӯзишӣ. Кӯмак ба кӯдак дар фаҳми возеъ ва бидуни хастагӣ бо машқҳои савтии судбахт. Парвариши қобилияти кӯдак барои хондан ва навиштан. Имкон фароҳам овардан ба кӯдак барои ҳаловат бурдан аз ёдгирӣ бо ёрии машқҳои сода.
Хонандаи тоҷик бо асарҳои нависандаи машҳури қирғиз Лауреати мукофоти ленинӣ Чингиз Айтматов-"Ҷамила", "Алвидоъ", "Гулсарӣ","Сафинаи сафед " кайҳо боз шинос аст. Романи нави ӯ "Дуроҳаи бӯронӣ", ки номи муаллифро дар тамоми ҷаҳон машҳур гардонд, ба ҳайёти одамони оддии советӣ, проблемаҳои сулҳу амният бахшида шудааст.