Дар шароити кунунӣ, ки ҳама гуна иттилоъ мавқеъ ва қимати хосро дорост, мутахассисони соҳаҳои гуногун истифода аз техникаю технологияи электрониро ҷиҳати расидан ба ҳадаф хеле муҳим мешуморанд. Техникаи муосир имкон медиҳад, ки коркарди босифати иттилоъ бо суръати баланд анҷом ёфта, ба ин васила муштариён ба ахбори лозим дар кўтоҳмуддат даст ёбанд. Табиист, ки Китобхона чун маркази муҳими иттилоотрасонӣ аз ин раванд наметавонад дар канор бошад, пас он ҳадафу самтҳои фаъолияташро бо талаботи ҷомеъаи иттилоотӣ созгор менамояд. Гузариш аз шеваҳои анъанавии иттилоотрасонӣ ба усулҳои муосири автоматикунонии фаъолият барои Китобхона ногузир аст. Алалхусус баробари китобҳои чопӣ арзи вуҷуд кардани Китобхонаи электронӣ тағироти куллӣ дар самти хизматрасонӣ ба хонанда ворид намуд. Пешрафти босуръати технологияи муосир-алоқаи мобилӣ, телекоммуникатсия, компютер ва ғайра баробари иқтисоду иҷтимоъ маҳаки рушди иттилоотрасонӣ низ гардиданд.
Китобе, ки пешкаши шумо гардидааст, аз беҳтарин ва саратарин китобҳои саргузашти чанд соли охир эътироф шудааст ва он зиндагиномаи пурпеч, вале марғубу аҷиби зумрае аз фардони қавидилу муборизу пешравро ба ҳам овардааст... Китоб бахшида ба 60-солагии пирӯзи бар ҷанги дуюми ҷаҳонӣ ва 80-солагии яке аз диловарони майдони набард ва майдони зиндагӣ- Мирзо Бобоҷонов таълиф, нашр ва пешкаши хонандаи хушзафқ гардидааст.
Дар луғат хусусияти семантикӣ, услубӣ, ҷиҳатҳои грамматикии калимаҳо ба ҳисоб гирифта шудааст. Луғат ба талабаҳо, муаллимон ва шахсоне, ки забони тоҷикиро меомӯзанд чун адабиёти ёрирасон хизмат мекунад.
Абдусалом Пирмуҳаммадзода Деҳотӣ аз адибони маъруфу маҳбуби мардуми мост. Ӯ 14 марти соли 1911 дар маҳаллаи Боғи майдони шаҳри бостонии Самарқанд дар оилаи ҳунарманд зода шудааст. Дар шаҳри Самарқанд хонда, дар шаҳри Душанбе кору эҷод кардааст. Асарҳои зиёди манзуму мансур ва драмавӣ навиштааст, ки писанди хонандагону суханшиносон гардидаанд.
Бо мадади география метавонем,ки дар бораи сатҳи Замин,кӯҳҳо,дарёҳо,мамлакатҳо ва қитъаҳо маълумот бигирем.Бунёди иқтисодӣ,таркибу гурӯҳои аҳолии ҷаҳон,дину мазҳаб ва ҳатто ҷисмҳои осмониро бо воситаи ин фан фаҳмида мегирем.Ҳолло дар марҳилаи аввал диққати шуморо ба курраи Замин ҷалб менамоем.
Маҷмӯаи "Хонаи чашм" аз бобҳои "Рӯ ба рӯ бо дил". "Сипоснома", " Сад ғазал", "Резаборон", "Дастагули тарона" ва тарҷумаҳо иборат аст. Чӣ хуб аст, ки шоир завқи худ ва завқи хонандаро дар хонаи чашм додааст. Дар ин китоб эҳсосоти саршори ошиқ гӯё ва шево ифода ёфтааст
Китоби дарсии фанни "Таърихи халқи тоҷик" барои ихтисосҳои ғайритаърихи таҳсилоти олии касбии Ҷумҳурии ТОҷикистон дар асоси барномаи ин фан, ки бо қарори мушовараи Вазорати маорифи ҷумҳурӣ аз 31 январи соли 2008 барои нашр ва истифода тавсия гардидаст, навишта шудааст. Китоб таърихи халқи тоҷикро аз давраҳои қадимтарин то соли 2010 дар бар мегирад. Он дар асоси сарчашмаҳои гуногуни бостоншиносӣ, хаттӣ бойгонӣ, адабиёти илмӣ, маълумоти оморӣ ва ғайра наившта шудааст.
Ҳар гоҳ сухан дар бораи Модар меравад, лаҳни гӯянда ангубинӣ гардида, аз меҳру муҳаббат, сидқу са- фо, нафосат, назокат, садоқат, покдомании ин олиҳаи Биҳиштӣ ҳарфу ҳиҷо ба миён меорад, ки ин арзандаву табиист. Муаллифи ин китоб Гулчеҳра Муҳаммадиева, ки худ модар аст, ҷаҳд кардааст, ки дар баробари ҳама он хислатҳои волои азалӣ, инчунин азму субот, иродаи қавӣ, заковат, ҷасорат, дарёдилӣ, ҷоннисорӣ ва, бе- шубҳа, қаҳрамонии Модарро низ ба қалам бидиҳад, зеро барҳақ гуфтаанд: Сар зи модар макаш, ки тоҷи шараф, Гарде аз роҳи модарон бошад
Таърихнигорони дунёи қадим Антипотери Сидонӣ ва Филои Византӣ ба мо номгӯи ҳафт муъҷизоти олами кӯҳанро пешкаш кардаанд, ки аз тариқи зайл буда: Аҳроми Миср, Боғҳои муаллақи Бобулистон, Ҳайкали Зевс, Ибодатхонаи Артемис, Мақбараи Ҳалиқарнос, Муҷассамаи Родос, Минои (оташкадаи) Искандария.
Китоби Шӯрои ҷумҳуриявии байнисоҳавии ҳамоҳангсоз оид ба тарбияи ва- танпарастии ҷавонон, ҳамоҳангсози Барномаи давлатии «Тарбияи ватанпарастии ҷавонони Тоҷикистон барои солҳои 2006-2010».